Statystyki: Albumy, które spędziły przynajmniej rok na brytyjskiej liście przebojów - stan na 31.05. 2015

Po kilku latach przygotowań brytyjska Official Charts Company wreszcie uporała się z digitalizacją swojej historii (przy okazji zamykając konkurencyjną stronę chartstats.co.uk). Czy oznacza to koniec mojej misji kronikarza najdłuższych staży płyt w tych zestawieniach?

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #65 (07. 11. 2014)

platynowa płyta od 24.10. 2014

aktualności

Tak jak się spodziewałem, premiera internetowego archiwum brytyjskiej listy przebojów pozbawiła mnie energii do tworzenia tego cyklu.

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #55 (29. 08. 2014)

aktualności

Święto muzyki tanecznej. Tego samego dnia platyną uhonorowano dwa wiosenne numery jeden: Hideaway Kanadyki Kieszy i samplujące Kany'ego Westa Nobody to Love drum'n'bassowców z Sigmy, a jakby tego było mało - złotem jeden z pionierów deep house'owego boomu Storm Queen z Look Right Through (szczyt jesienią 2013). Ze spokojniejszych podgatunków popu złotem pokrył się singiel Rude Magic!, a srebrem - Chandelier Sii. Tych utworów raczej nie trzeba nikomu przedstawiać, za to nie dotarła do Polski popularność zwycięzców ostatniego sezony brytyjskiego Mam Talent! - grupy Collabro, która również otrzymała srebrny certyfikat - za album Stars.

zaszłości

BPI sprawiło mi figla podpisując wzorem wersji z 1997 (17 pozycja na liście) srebrny singiel Roxanne (12 w 1979) jako Sting & the Police. Muszę więc podsumować kariery obydwu tych podmiotów wykonawczych. Ta Stinga nie była aż tak stratosferyczna, jak mogłoby się wydawać z polskiego punktu widzenia. Jedyny jego w pełni solowy singiel, który trafił do brytyjskiego Top 10, to When We Dance (9 w 1994), a jedyny scertyfikowany - tercet nagrany na potrzeby filmu o trzech muszkieterach. Z drugiej strony przez 14 lat z rzędu firmował jedynie platynowe płyty - kolejno ...Nothing Like the Sun (numer jeden jesienią 1987, 47 tyg. w top 75), The Soul Cages (szczyt zimą 1991), Ten Summoner's Tales (2 lokata wiosną 1993, 60 tyg. w top 75, 2x platyna), Fields of Gold: The Best of Sting 1984–1994 (2 jesienią 1994, 41 tyg. w top 75, 3x platyna), Mercury Falling (4 wiosną 1996), The Very Best of Sting & The Police (2 razy na szczycie jesienią 1997, 50 tyg. w top 75, 4x platyna), Brand New Day (5 jesienią 1997, 44 tyg. w top 75) i All This Time (3 na koniec 2001), któremu towarzyszyło złote wideo, Passa byłaby jeszcze dłuższa, gdyby nie porażka zaledwie srebrnego Bring On the Night (16 w 1986), które poprzedzało podwójnie platynowy The Dream of the Blue Turtles (3 latem 1985, 64 tyg. w top 75). W XXI w. Gordon Sumner otrzymało jeszcze złoto za Sacred Love (3 jesienią 2003) i srebro za If on a Winter's Night... (15 w 2009).

Jeszcze lepiej radził sobie macierzysty skład piosenkarza - The Police, którego wszystkie scertyfikowane albumy mają platynowy status, a są to: Outlandos d'Amour (6 w 1979, 96 tyg. w top 75), Reggatta de Blanc (miesiąc na prowadzeniu jesienią 1979, 74 tyg. w top 75), Zenyatta Mondatta (także miesiąc "rządów" jesienią 1980), Ghost in the Machine (3 tygodnie na czele jesienią 1981), Synchronicity (2 tyg. latem 1983, 48 tyg. w top 75), Greatest Hits (10 w 1992) i The Police (3 latem 2007). Obok wspomnianej składanki największym sukcesem była inna - poczwórnie platynowe Every Breath You Take: The Singles (2 tyg. na szczycie latem jesienią 1986, 55 tyg. w top 75).

To jednak nie wszystko, podobnie jak opisane wcześniej Blondie, Policjanci mocno odcisnęli się także na liście singli tamtych lat. Złotem pokryły się: Message in a Bottle (3 tygodnie na szczycie jesienią 1979), Walking on the Moon (prowadzenie pod koniec 1979), De Do Do Do, De Da Da Da (5 na koniec 1980) i Don't Stand So Close To Me (miesiąc prowadzenia jesienią 1980), a srebrem - Can't Stand Losing You (2 latem 1979), So Lonely (6 w 1980), Invisible Sun (2 jesienią 1981), Every Little Thing She Does Is Magic (szczyt jesienią 1981), Spirits in the Material World (12 w 1981) i Every Breath You Take (miesiąc na 1 wiosną 1983). Certyfikatową passę przerwało akurat dość znane w Polsce Wrapped Around Your Finger (7 latem 1983).

Z polskiego punktu widzenia być może nie dziwi, że pierwszym w pełni solowym singlem Erica Claptona, który zdobył srebrny status w UK było Wonderful Tonight (30 w 1991 w wersji live), choć o wiele większy wydaje się sukces Tears in Heaven (5 zimą 1992) i I Shot the Sheriff (9 w 1974, o Layli będzie okazja jeszcze napisać). Pierwszy singlowy certyfikat "Slowhand" w ogóle to oczywiście "zbiorowy" numer jeden Love Can Build a Bridge z 1995, a największy sukces płytowy - poczwórnie platynowe Unplugged (2 lokata jesienia 1992, 90 tyg. w top 75). Trzy (aczkolwiek rozbicie w wyszukiwarce sugeruje mi, że może jednak również cztery...) razy platyną pokryła się składanka The Cream of Eric Clapton (3 jesienią 1987, 109 tyg. w top 75), dwa razy - Clapton Chronicles (6 w 1999), po razie studyjne albumy z okresu złagodzenia brzmienia: August (3 na koniec 1986, 46 tyg. w top 75) i Journeyman (2 jesienią 1989) oraz Complete Clapton (2 jesienią 2007). Kolekcję dopełnia 12 srebrnych i 10 złotych płyt oraz 5 złotych wideo.

Polski fanklub McFly to jedni z nielicznych, którzy traktują poważnie ten cykl, za co jestem bardzo wdzięczny. Dziewczyny apelowały, żeby nie nazywać tej grupy "boysbandem", ale jak pewnie wiecie nie uważam tego słowa za obraźliwe, bo przecież większość zespołów złożonych z mężczyzn od czasów The Beatles do jakiegoś stopnia próbowała zwracać uwagę ujmującym wyglądem (wyjątki to chyba głównie ciężkie brzmienia), a tych klasycznych boysbandów często lubię posłuchać. Niemniej coś jest na rzeczy, ponieważ niektóre utwory McFly nie różnią się wiele od np. The Kooks. Formacja podobnie jak jej rywale z Busted potrafiła mobilizować swoich fanów, co przyniosło jej aż 7 singlowych numerów jeden, jednak zaledwie jedynie jednemu z nich udało się osiągnąć złoty status All About You/You've Got a Friend z wiosny 2005, któremu pomogła akcja Comic Relief. Dopiero po uwzględnieniu streamingu udało się debiutanckiemu 5 Colours in Her Hair (2 tygodnie na prowadzeniu wiosną 2004), a 29 VIII - jego letniemu następcy Obviously. Jeżeli chronologia ma być wskazówką, w kolejce na honory czeka I'll Be OK z lata 2005. Jak na ironię, w erze cyfrowej srebrem pokrył się niżej notowany Shine a Light z Taio Cruzem (4 miejsce jesienią 2010).

Takich perturbacji nie było już z płytami. Tu obowiązywała tradycyjna trajektoria: podwójna platyna za Room on the 3rd Floor (szczyt latem 2004), platyna za Wonderland (prowadzenie jesienią 2005), a potem za Greatest Hits (4 jesienią 2007), złoto za Motion in the Ocean (6 w 2006), Above the Noise (20 w 2010) i Memory Lane: The Best of McFly (21 w 2012) oraz srebro za Radioactive (8 w 2008). Platynowy status uzyskało nagrane w Manchesterze DVD The Wonderland Tour 2005.

Srebrny status uzyskał mix Parade of Athletes wykonany przez holenderskiego DJ Tiësto podczas otwarcia letnich igrzysk olimpijskich w Atenach w 2004. To jego czwarta srebrna płyta na tym rynku po Just Be (54 w 2004), Elements of Life (14 w 2007) i Magikal Journey - The Hits Collection (27 w 2010).

Uwzględnianie streamingu pomaga w zdobywaniu certyfikatów singlom Kasabian. Wspominałem już o "srebrze" dla Club Foot (19 w 2004), teraz dołączył Underdog (32 w 2009). Na "normalnych" warunkach złoty status uzyskało jedynie Fire (3 lokata późną wiosną 2009). Trudno powiedzieć, dlaczego takiego sukcesu nie osiągnęły ich pozostałe trzy piosenki, które dotarły do Top 10 (LSF, Cut Off i Empire).

rozmaitości

- Oogachaka, oogachaka, ooga ooga oogachaka! Srebrna płyta dla The Awesome Mix, Vol. 1, czyli soundtracku filmu Strażnicy Galaktyki z lipca. Świetnie bawiłem się w kinie, dobór piosenek może dla starszego pokolenia Amerykanów jest dość oczywisty, ale znam ludzi, dla których był odkryciem (ostatecznie pop po obydwu stronach Atlantyku w latach 70. miał ograniczoną liczbę punktów wspólnych)

- złota płyta dla składanki Disney Sing-Along - Frozen z czerwca 2014

- srebrna płyta dla składanki NOW That's What I Call Rock również z czerwca (ja bym części z tego rockiem nie nazwał, indie naprawdę złagodziło ludziom gusta...)

W następnym odcinku m.in. muzyczna gwiazda Mundialu i ulubiona ostatnio piosenka mojej mamy :)

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #56 (05. 09. 2014)

platynowy singiel od 4 VII 2014

aktualności

To był dobry dzień dla rocka inspirowanego bluesem. Srebrem pokrył się imienny album okrzyknięty najszybciej sprzedającym się rockowym brytyjskim debiutem od 3 lat (czy to naprawdę tak duże osiągnięcie?) imienny album Royal Blood, a złotem - Turn Blue The Black Keys (2 miejsce wiosną), co jest czwartym takim sukcesem duetu, który ostatnio polubił koncertowanie w Polsce. W bardziej folkowych klimatach chronologia singlowych certyfikatów dla Imagine Dragons przypomina trajektorię ich obecności na playliście np. RMF. Czwarta taka nagroda przypadła On Top of the World (34 pozycja wiosną 2013). Nikogo chyba nie dziwi kolejny certyfikat Eda Sheerana :) - tym razem singlowe "srebro" za Don't. 

W tym fatalnym dla longplayów tygodniu srebro zgarnął zespół, o którym było wiadomo, że sięgnie przynajmniej po taką nagrodę, czyli Clean Bandit z New Eyes (3 miejsce w czerwcu). W kręgu muzyki stricte popowej złoty singiel odebrała Ariana Grande za nagrane z udziałem Iggy Azalei Problem (szczyt latem). Srebro trafiło do DJ Snake'a i Lil' Jona (wcześniej platyna za featuring w Yeah! Ushera) za wyjątkowo agresywne (także w teledysku) Turn Down For What (23 wiosną, co ciekawe - numer jeden na Malcie).

zaszłości

W tej części pozostaniemy na pograniczu muzyki popularnej, ponieważ srebrem pokrył się album Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (38 w 2008), czyli de facto ścieżka dźwiękowa do filmu Tima Burtona, z tym, że sygnował ją swoim nazwiskiem laureat m.in. Nagrody Pulitzera Stephen Sondheim, dla którego była to pierwsza obecność na UK Charts (w wieku prawie 80 lat!) Jeszcze bardziej retro zrobiło się w związku ze srebrnym singlem dla nieżyjącego od ponad 40 lat Louisa Armstronga za legendarny standard What a Wonderful World (miesiąc na szczycie zimą 1968 jako podwójna strona A z Cabaret). Wcześniej dzięki reklamie piwa Guinness w 1994 złoty status uzyskał równie sławny utwór We Have All the Time in the World (3 jesienią 1994), który miał premierę w filmie W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości o przygodach Jamesa Bonda w 1969. Wylansowana na tej podstawie składanka pod identycznym tytułem (10 w 1994 - najwyższa pozycja od czasów At the Crescendo - 4 latem 1956) również pokryła się złotem, podobnie jak bliżej nie zidentyfikowane The Very Best Of z 1997. Artysta, który zaczynał karierę jako trębacz, gdyby żył, cieszyłby się jeszcze z dwóch srebrnych płyt.

suplement

Wykonawcy, których komercyjny potencjał trochę przeceniłem tworząc wcześniejsze suplementy, dlatego zgodnie z umową prezentuję podsumowania ich kariery dziś:

Blondie jak mało która nowofalowa kapela dominowali na liście sprzedaży singli w latach 1978-80 zgarniając złote single za Denis (2 zimą 1978), Heart of Glass (miesiąc na szczycie w karnawale 1979), Sunday Girl (3 tygodnie na pole position wiosną 1979), Atomic (2 tyg. zimą 1980) i The Tide Is High (również 2 jesienią 1980), a później Maria (szczyt w moje urodziny w 1999:) Ze srebrnych po latach najlepiej pamiętane są Call Me (nr 1 wiosną 1980) i Rapture (5 zimą 1981), ale przypomnijmy też Picture This (12 w 1978), Hanging on the Telephone (5 jesienią 1978), Dreaming (2 jesienią 1979) i Union City Blues (13 w 1979). Daje to passę 10 scertyfikowanych singli pod rząd (i 11 z pierwszych 12 w top 75)! 

Oczywiście przełożyło się to na odpowiednią liczbą platynowych albumów: Plastic Letters (10 w 1978, 54 tyg. w top 75), Parallel Lines (miesiąc na szczycie jesienią 1978, 106 tyg. w top 75), Eat to the Beat (szczyt jesienią 1979), Autoamerican (3 jesienią 1980), Atomic/Atomix - The Very Best of Blondie (12 w 1998) i Greatest Hits (48 w 2005), a Best of Blondie (4 jesienią 1981, 40 tyg. w top 75) pokryło się platyną dwa razy. Grupa Debbie Harry ma też w swojej kolekcji trzy złote płyty (m.in. za No Exit - 3 zimą 1999, od tego czasu najwyżej na liście, do 16 miejsca, zawędrował w tym roku krążek Blondie 4(0) Ever) i dwie srebrne. Dyskografię uzupełnia platynowe DVD Live (koncert z 1978) i złote Greatest Video Hits z 1981.

Mimo trwającej kilkanaście lat kariery Morrissey może się pochwalić tylko jedną platynową solową płytą - swoim wyczekiwanym po 7 latach przerwy powrotem You Are The Quarry (2 pozycja wiosną 2004). Złotem pokryły się jego numery jeden: Viva Hate z wiosny 1988, o sześć lat młodszy Vauxhall and I (wypadł z top 75 już po 5 tygodniach!) i Ringleader of the Tormentors (z wiosny 2006) oraz Suedehead: The Best (26 w 1997). Pięć płyt poprzestało na srebrze. Podczas nagrywania w 2005 złotego DVD Who Put the M in Manchester? widocznie publiczność była grzeczniejsza niż w Warszawie... Były lider The Smiths dziesięć razy trafiał do singlowego Top 10 (w 2004 z Irish Blood, English Heart i w 2006 z You Have Killed Me nawet do Top 3), jednak grono nabywców było ograniczone tylko do wąskiej grupy fanów.

Pet Shop Boys - potrójnie platynowa płyta Actually (2 miejsce jesienią 1987, 59 tyg. w top 75), podwójnie platynowe Introspective (2 jesienią 1988), platynowe - Please (3 lokata wiosną 1986, 82 tyg. w top 75), Disco (15 w 1986, 72 tyg. w top 75), Behaviour (2 jesienią 1990), Discography (3 jesienią 1991), Very (szczyt jesienią 1993) i Popart - The Hits (18 w 2009, wcześniej 30 w 2003). Niestety z czasem to, co sam Neil Tennant nazwał "imperialną fazą" się skończyło i zaczął się etap 2 złotych oraz 5 srebrnych certyfikatów, który jak na razie zakończył się w 2010 r... W tym czasie zmieściło się jeszcze złote DVD za Popart - The Videos z 2003, dwa złote single (West End Girls - dwa tygodnie na prowadzeniu jesienią 1985 i Always On My Mind - miesiąc na przełomie 1987 i 1988) i trzy srebrne (It's A Sin - 3 tygodnie "rządów" latem 1987, Heart - także 3 tygodnie wiosną 1988 oraz What Have I Done to Deserve This? z Dusty Springfield - 2 latem 1987).

Tears For Fears - potrójnie platynowa płyta Songs from the Big Chair (2 miejsce na przedwiośniu 1985, 82 tyg. w top 75), podwójnie platynowa składanka Tears Roll Down (Greatest Hits 82–92) (2 siedem lat później), platynowe The Hurting (numer jeden na przedwiośniu 1983, 65 tyg. w top 75) i The Seeds of Love (numer jeden jesienią 1989), srebrne: Elemental (5 wiosną 1993) i The Collection z 2003. Wydaje się, że to niewiele, jednak te albumy wylansowały cztery srebrne single: Mad World (3 jesienią 1982), Change (4 zimą 1983), Shout (4 na koniec 1984) i Everybody Wants To Rule The World (2 wiosną 1985).

Wet Wet Wet - O wiele więcej niż gwiazdy jednego przeboju, chociaż oczywiście Love Is All Around dosłużyło się tytułu podwójnej platyny (w 1994 15 tygodni na szczycie spośród 37 na liście!), ale były jeszcze srebrne dla charytatywnego coveru With a Little Help from My Friends (miesiąc na szczycie wiosną 1988) i Julia Says (3 wiosną 1995), za to nie powiodło się Goodnight Girl mimo aż miesiąca na pierwszym miejscu zimą 1992. Wszystkie dotychczas "certyfikowane" w Wlk. Brytanii płyty zespołu osiągnęły przynajmniej platynowy status, jak The Memphis Sessions (3 jesienią 1988), High on the Happy Side (2 tygodnie na szczycie zimą 1992), 10 (2 wiosną 1997) i The Greatest Hits (13 w 2004). Podwójnej doczekało się Holding Back the River (2 jesienią 1989), potrójnej - Picture This (3 tygodnie prowadzenia wiosną 1995, 45 tyg. w top 75), poczwórnej - End of Part One: Their Greatest Hits (5-tygodniowe rządy na koniec 1993, 67 tyg. w top 75), a 5-krotnej - debiutanckie Popped In Souled Out (numer jeden jesienią 1987, 72 tyg. w top 75). Do tego dochodzi złote DVD za Picture This - Live At Wembley Arena z 1995.

platynowy singiel od 4 VII 2014