Saturday, February 21, 2015

Felieton: Tennessee zagłębiem...electro

Nashville to chyba najbardziej obok Seattle jednoznacznie kojarzące się Europejczykom z muzyką miasto Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Konkretnie z jednym jej gatunkiem - country.

Elektroenergia #162

Historyczne notowanie, ponieważ po raz pierwszy (w czwartej próbie) na szczycie pojawił się wykonawca z Azji. Za to na dole wyjątkowo przykra sytuacja, ponieważ dwa utwory po kilkutygodniowych bojach nie przebiły się nawet przez 40 miejsce.

Thursday, February 19, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #64 (31. 10. 2014)


nowości
Cykl o BPI ponownie staje się jak moje biuro (pozdrawiam fanki i fanów) - za sprawą złotego singla dla Eda Sheerana (dawno go nie było!) za wciąż zdobywające nowych fanów Thinking Out Loud.

Saturday, February 14, 2015

Elektroenergia #161 (07.02. 2015)

Digitalism

To było do przewidzenia, nawet gdyby tego dnia nie odbył się koncert na Torwarze. Mantrze o "zbyt oczywistych i szybko nudzących się utworach" skończyła się data przydatności do spożycia. Przetrwała siła przebojowości, którą najlepiej można odczuć w nagraniu, które ma zostać kolejnym singlem Jessie Ware (powstał już ekscentryczny teledysk). Jak nawrót oczarowania przełoży się na ranking albumów? Mam nadzieję, że okaże już niedługo, chociaż różne zajęcia wciąż nie pozwalają mi dokończyć rankingu. Ostatnie przymiarki zaowocowały pojawieniem się na liście wciąż pełnego werwy Billy'ego Idola i powrotem kanadyjskich gotów Cygnets, którzy w utworze numer 2 z płyty Isolation całkiem zgrabnie ukradli refren Ain't No Party Orson.

Z nowości The Wombats pojawili się nieco na siłę. Obawiam się, że jeden z moich ulubionych indie rockowych składów niedługo zagubi się wśród młodszych stażem naśladowców Two Door Cinema Club. Za to bardzo wpadł mi w ucho ostatni upubliczniony kawałek Spector, może dlatego, że brzmi jak Celestine zaaranżowana na modłę Grey Shirt and Tie. Vanbot na pewno miałaby wiele do powiedzenia na liście w 2011 (choć mniej niż rodaczka Robyn). Szwecję na Elektroenergii reprezentuje także ponownie Sameblod. "Krew ludzi północy" miała do tej pory potężnego pecha - Norwegian Summer zasługiwało na więcej niż ostatnia dziesiątka, a Suddenly na pierwszą, ale konkurencja miała jeszcze więcej atutów. Być może czysto elektroniczne brzmienie pomoże w poprawie bilansu.

W następnym notowaniu spodziewałbym się kilku "dużych" nazwisk muzyki pop i raczej będzie to płeć piękna :)

01 03 04 01 Digitalism - Second Chance
02 02 04 01 Years & Years - King
03 05 04 03 XES - Starfall

04 01 05 01 Night Panther - Desire
05 NE 01 05 Jessie Ware - Champagne Kisses
06 10 05 06 The Magic Dance - Starchild
07 14 05 07 One Night Only - Get Around to It
08 04 06 04 Lovestarrs - Tinsel (Christmas Song)
09 06 06 04 Tennis - I'm Callin'
10 07 08 07 The Domino State - This Is Grey

11 11 04 11 Bertie Blackman - War of One
12 16 05 12 Walk the Moon - Shut Up and Dance
13 08 07 01 Kodaline - Honest
14 09 06 06 Andy Burrows - See a Girl
15 18 04 15 Haerts - Giving Up
16 20 03 16 Biernaski feat. Novika - Don't Turn the TV Off
17 25 02 17 Charlie Wilson - Somebody Loves You
18 13 06 13 Daniel Wilson - If You Went Away
19 12 08 12 Flyte - Light Me Up
20 27 02 20 Prides - I Should Know You Better

21 NE 01 21 Cygnets - Juno
22 30 03 22 Mew - Satellites
23 31 05 23 Panda People - The Usual Place
24 34 04 24 Rebeka - Breath
25 32 03 25 Bryan Ferry - Loop de Li
26 33 05 26 Dornik - On My Mind
27 15 08 02 Edenfeld - Alive Like This
28 19 06 19 Portecho - Eye of the Storm
29 35 02 29 Let Em Riot - The Manual
30 17 08 04 Jessie Ware - Pieces

31 NE 01 31 Billy Idol - Save Me Now
32 28 06 28 Softengine - Yellow House
33 39 03 33 The Go!Team - The Scene Between
34 38 03 34 Fire Tiger - Green Light
35 37 03 37 Toro y Moi - Empty Nesters
36 36 04 36 Fair Weather Friends - Cardiac Stuff
37 NE 01 37 Sameblod - Flourish
38 21 08 14 Ariel Pink - Put Your Number in My Phone
39 43 02 39 Adam Lempel & the Heartbeats - Night Life
40 45 02 40 Yumi Zouma - Catastrophe

41 NE 01 41 Spector - All the Sad Young Men
42 22 09 05 Citizens! - Lighten Up
43 NE 01 43 The Wombats - Greek Tragedy
44 NE 01 44 Vanbot - Trooper

45 23 06 23 The Holidays - Tongue Talk
46 26 09 04 Lana Del Rey - I Can Fly
47 24 06 24 Rival Sons - Open My Eyes
48 29 08 07 Eternal Death - Cry
49 40 04 40 TeamMate - Until You Find Me
50 41 04 41 The Drums - I Can't Pretend

Dziękujemy:
TV on the Radio - Happy Idiot
Years & Years - Desire
Night Drive - Young Rivals
Gorgon City feat. Laura Welsh - Here for You
Brooke Fraser - Kings and Queens
Leitbur - Counterpart
Susanne Sundfør - Fade Away

Thursday, February 12, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #63 (24. 10. 2014)


aktualności
Booty, booty! 24 X na razie największy przebój Meghan Trainor All About that Bass miał już złoty status w Wlk. Brytanii. Srebrem pokrył się nieco złowieszczy klubowy hit, który dobrze przyjął się także w Polsce - Faded Zhu (3 miejsce latem, wydawało mi się, że to akronim, jest to jednak prawdziwe nazwisko amerykańskiego kompozytora chińskiego pochodzenia). Na chwilę powracamy do początku roku dzięki złotej płycie dla Bruce'a Springsteena za High Hopes (na szczycie w styczniu).

zaszłości
6-krotnie platynowe Sunny Side Up wyszło na pierwsze sprzedażowej klasyfikacji albumów Paolo Nutiniego (miesiąc na szczycie, 124 tyg. w top 75 od czerwca 2009), a Encore (2 tygodnie na prowadzeniu jesienią 2004) dzięki poczwórnej platynie samodzielnie objęło 5 pozycję w takim rankingu dotyczącym Eminema. A Hard Day's Night (21 tygodni na szczycie w 1964, 45 tyg. w top 75) stało się szesnastym platynowym albumem The Beatles (przypominam, że w przypadku krążków sprzed 1973 BPI uwzględnia jedynie sprzedaż po 1994).

Bryan Adams to przede wszystkim rekordzista pod względem najdłuższego nieprzerwanego pobytu na pierwszym miejscu brytyjskiej listy singli z podwójnie platynowym (Everything I Do) I Do It for You z filmu Robin Hood - Książę złodziei (16 tygodni na szczycie od czerwca 1991). Platynowy status uzyskał jeszcze duet z Melanie C When You're Gone (3 miejsce na koniec 1998), złoty - Please Forgive Me (2 jesienią 1993) i od 24 X Summer of '69, mimo ledwo 42 lokaty w 1985 (w 2012 utwór powrócił na listę, ale nie przebił tej pozycji). Srebrem pokryły się kolejne filmowe przeboje: All for Love (tercet z Rodem Stewartem i Stingiem, 2 zimą 1994) i Have You Ever Really Loved a Woman? (4 wiosną 1995) oraz featuring u Chicane. Spośród 6 niescertyfikowanych utworów z top 10 najwyżej dotarł ostatni, też filmowy - Here I Am (5 latem 2002).

Spośród albumów największą popularnością cieszyły się potrójnie platynowe Reckless (7 w 1985, 116 tyg. w top 75), Waking Up the Neighbors (szczyt jesienią 1991, 54 tyg. w top 75) i The Best of Me (12 w 1999, 43 tyg. w top 75) oraz podwójnie platynowe So Far So Good (prowadzenie jesienią 1993 (prowadzenie 55 tyg. w top 75) i 18 Til I Die (numer jeden latem 1996, 40 tyg. w top 75). Nieźle poradziły sobie także platynowe Unplugged (19 w 1997) i Anthology (30 w 2005). Statystyki uzupełniają trzy złote (m.in. Room Service - 4 jesienią 2004) i cztery srebrne płyty (m.in. Spirit: Stallion of the Cimarron - 8 w 2002, 11 - 6 w 2008). Kanadyjski "soft rocker" może się też pochwalic trzema złotymi wideo (najnowsze - Live At Slane Castle)

Indie rockowa grupa The Courteeners w tym roku zaliczyła swoją najwyższą pozycję na brytyjskiej liście przebojów (3 latem z Concrete Love), jednak podobnie jak wszystkie swoje poprzedniczki produkcja szybko zniknęła z pola widzenia. Na razie manchesterczykom pozostaje cieszyć się z dwóch złotych płyt: za St. Jude (4 wiosną 2008) i Falcon (6 w 2010).

Wydawcy kolekcji "budget price" wpadli w 2010 na zabawny pomysł i wydali kompilację The Very Best of Chicago & Foreigner. Grupy wyrosły z zupełnie innych korzeni, jednak według Brytyjczyków prezentują na tyle podobny styl, że skończyło się srebrną płytą. W przypadku Chicago w kronikach wyróżnia się złoty singiel If You Leave Me Now (3 tygodnie na prowadzeniu jesienią 1976), srebrnym było Hard to Say I'm Sorry (4 latem 1982). Z płyt The Heart Of Chicago (6 w 1989) zdobyło nawet platynowy status, Chicago 17 (24 w 1984), The Heart Of Chicago - 1967-1997 (21 w 1999) i Chicago Story: The Complete Greatest Hits (11 w 2002) - złoty, a Chicago X (21 w 1976) - srebrny. Gdyby certyfikaty pojawiły się kilka lat wcześniej, weterani jazz rocka mogliby mieć ich więcej (2 single i 2 płyty w top 10 w latach 1969-70).

Foreigner miał na Wyspach tylko jeden certyfikowany przebój, za to solidny: złoty I Want to Know What Love Is (3 tygodnie "rządów" na koniec 1984). Z płyt najlepiej poradziła sobie platynowa Agent Provocateur (również 3 tygodnie na szczycie w tym czasie) oraz złote 4 (5 latem 1981, 62 tyg. w top 75) i The Very Best ... and Beyond (19 w 1992). Całości dopełniają srebrne: Records (58 w 1982), Inside Information (64 w 1987) i The Definitive (33 w 2005).

suplement
Podsumowanie jeszcze nie wymienianych w tym cyklu wykonawców, którzy debiutowali w moim Topie Retro w 3 i 4 notowaniu.

The Alarm - Być może to kwestia walijskiego pochodzenia, jednak zespół nie był w stanie przebić pewnej bariery. Pięć płyt z lat 1984-1990 pokryło się srebrem, najwyżej w notowaniach dotarło Declaration (6 w 1984)

Marc Almond - mimo bardzo płodnej solowej kariery tylko złoty singiel Something's Gotten Hold of My Heart (miesiąc na szczycie na początku 1989) i srebrna płyta The Stars We Are (41 w 1988).

Danger Danger - trzy single w top 75, najwyżej: Monkey Business (42 w 1992)

Double You - Please Don't Go (41 w 1992), bez szans na lepszy wynik, ponieważ konkurencje coverów KC & The Sunshine Band wygrali KWS

Erasure - potrójnie platynowa płyta Pop! The First 20 Hits (dwa tygodnie na prowadzeniu jesienią 1992), podwójne platyny za The Innocents (szczyt wiosną 1988, 78 tyg. w top 75) i Wild! (dwa tygodnie jesienią 1989, 48 tyg. w top 75), platyna za Circus (6 w 1987, 107 tyg. w top 75), Chorus (szczyt jesienią 1991) i Hits! The Very Best of Erasure (15 w 2003). Poza tym już tylko złota płyta dla I Say I Say I Say (szczyt wiosną 1994) i singiel za epkę Abba-esque EP (pięć tygodni na szczycie latem 1992) i srebrny singiel dla Sometimes (2 jesienią 1986). Ogółem Andy Bell i Vince Clarke byli w singlowym Top 10 aż 16 razy, na 2 miejscu jeszcze z Crackers International EP na koniec 1988. Co ciekawe, ich pierwszy singiel Oh L'Amour trafił do top 75 dopiero w 2003, co stanowi najlepszy komentarz na temat siły fanów duetu.

Grace - siedem singli w top 75, największy przebój to oczywiście Not Over Yet (6 w 1995), bez certyfikatów

The Icicle Works - najwyżej z 7 utworów w top 75: Love Is a Wonderful Colour (15 w 1983)

London Boys - platynowa płyta The Twelve Commandments of Dance (2 latem 1989), srebrne single Requiem (4 wiosną 1989) i London Nights (2 latem 1989), przeczuwam, że gdyby nawet nie doszło do tragicznego wypadku, lista sukcesów nie byłaby dłuższa

The Lotus Eaters - największy sukces: 15 miejsce singla The First Picture of You w 1983

The Mission - złote płyty Little Children (2 wiosną 1988) i Carved in Sand (7 w 1990), srebrna God's Own Medicine (14 w 1986)

Orange Juice - największy sukces: 8 miejsce singla Rip It Up w 1983, ogółem 9 singli w top 75,  bez certyfikatów

Poison - złote płyty Open Up and Say... Ahh! (18 w 1988) i Flesh and Blood (3 latem 1990), srebrna Look What the Cat Dragged In z 1986 (nie notowana)

The Psychedelic Furs - srebrna płyta Midnight to Midnight (12 w 1987), najwyżej z singli - Pretty in Pink (18 w 1986)

The Sisters of Mercy - złote płyty: First and Last and Always (14 w 1985), Floodland (9 w 1987) i A Slight Case of Overbombing: Greatest Hits Volume One (14 w 1993), srebrne Vision Thing (11 w 1990) i Some Girls Wander by Mistake (5 wiosną 1992), singlowe przeboje Temple of Love z izraelską wokalistką Ofrą Haza (3 wiosną 1992) i This Corrosion (7 w 1987)

The Smashing Pumpkins - platynowa płyta Mellon Collie and the Infinite Sadness (4 jesienią 1995), złote Siamese Dream (4 latem 1993), Adore (5 późną wiosną 1998) i Rotten Apples - The Greatest Hits (28 w 2001) oraz Greatest Hits Video Collection (1991-2000) z 2001, srebrne płyty Gish z 1992 (nie notowana) i Machina/The Machines of God (7 w 2000), największy przebój singlowy - Tonight Tonight (7 w 1996)

Kuriozum jest absolutny brak sukcesów manchesterskiej grupy The Outfield mimo podwójnie platynowej i złotej płyty w USA...


W następnym odcinku: kilka gwiazd z "klubu poczwórnej platyny". Jedna z nich była niedawno w Polsce z koncertem, jedna w celach biznesowych...

Sunday, February 8, 2015

Elektroenergia #160 (31. 01. 2015)


Czołówka bez zmian, bo uważam, że jest wyśmienita. Zresztą na początku roku zazwyczaj liderzy RT Listy są bardzo wyraźni (Arcade High-Passion Pit-The Presets w 2013, Fire Tiger-Neon Neon-Prefab Sprout w 2014). Dało się przewidzieć wysokie awanse "ejtisowych" nowości z poprzednich tygodni (łatwo się domyśleć, że dla Lovestarrs to była ostatnia szansa na top five). Wreszcie udało mi się ograniczyć liczbę piosenek do przepisowych 50.

Z braku czasu miałem duże problemy z dopięciem piątki nowości, dlatego ostatecznie padło na starszy utwór grupy Prides, który wypatrzyłem na liście Grześka (fazzera). Ich najnowsza propozycja Higher Love również ma szansę się kiedyś pojawić. Długo zastanawiałem się nad wrzuceniem Dead Air Chvrches ze ścieżki dźwiękowej do Kosogłosu, jednak uznałem, że nie jest to aż tak interesująca wariacja na temat ich stylu. Pozostałe utwory, co mnie cieszy, są bardzo świeże. Nowa płyta znanego młodszej widowni ze współpracy ze Snoop Doggiem i Kanyem Westem byłego wokalisty funkowej grupy The Gap Band Charliego Wilsona to jeden z pierwszych udanych krążków w 2015. W zasadzie w całości składa się on z takich pogodnych ód do miłości. Nowozelandzki duet Yumi Zouma (koledzy Kamp! z wytwórni) był niedawno obecny na liście z utworem Alene. Let Em Riot to kolejny na liście wykonawca ze stajni kanału NewRetroWave - side project grupy Moderns, którą także nie dawno gościłem. Adam Lempel z amerykańskiego Baltimore (chociaż z racji pochodzenia powinienem go chyba klasyfikować jako Holendra) najbardziej mi przypadł do gustu ze styczniowej playlisty BIRP! (Montgomery i Sleater-Kinney nieco zabrakło, żeby pójść w jego ślady).

01 02 04 01 Night Panther - Desire
02 01 03 01 Years & Years - King
03 03 03 03 Digitalism - Second Chance
04 07 05 04 Lovestarrs - Tinsel (Christmas Song)

05 16 03 05 XES - Starfall
06 04 05 04 Tennis - I'm Callin'

07 12 07 07 The Domino State - This Is Grey
08 05 06 01 Kodaline - Honest
09 06 05 06 Andy Burrows - See a Girl

10 15 04 10 The Magic Dance - Starchild

11 18 03 11 Bertie Blackman - War of One
12 20 07 12 Flyte - Light Me Up
13 13 05 13 Daniel Wilson - If You Went Away
14 23 04 14 One Night Only - Get Around to It
15 08 07 02 Edenfeld - Alive Like This
16 27 04 16 Walk the Moon - Shut Up and Dance
17 09 07 04 Jessie Ware - Pieces
18 24 03 18 Haerts - Giving Up
19 22 05 19 Portecho - Eye of the Storm
20 25 02 20 Biernaski feat. Novika - Don't Turn the TV Off

21 14 07 14 Ariel Pink - Put Your Number in My Phone
22 10 08 05 Citizens! - Lighten Up
23 28 05 23 The Holidays - Tongue Talk
24 29 05 24 Rival Sons - Open My Eyes
25 NE 01 25 Charlie Wilson - Somebody Loves You
26 17 08 04 Lana Del Rey - I Can Fly
27 NE 01 27 Prides - I Should Know You Better
28 32 05 28 Softengine - Yellow House
29 11 07 07 Eternal Death - Cry
30 34 02 30 Mew - Satellites

31 35 04 31 Panda People - The Usual Place
32 37 02 32 Bryan Ferry - Loop de Li
33 36 04 33 Dornik - On My Mind
34 40 03 34 Rebeka - Breath
35 NE 01 35 Let Em Riot - The Manual
36 39 03 36 Fair Weather Friends - Cardiac Stuff
37 41 02 37 Toro y Moi - Empty Nesters
38 45 02 38 Fire Tiger - Green Light
39 47 02 39 The Go!Team - The Scene Between
40 44 03 40 TeamMate - Until You Find Me

41 44 03 41 The Drums - I Can't Pretend
42 21 08 03 TV on the Radio - Happy Idiot
43 NE 01 43 Adam Lempel & the Heartbeats - Night Life
44 31 08 11 Years & Years - Desire
45 NE 01 45 Yumi Zouma - Catastrophe
46 26 11 01 Night Drive - Young Rivals
47 38 08 15 Gorgon City feat. Laura Welsh - Here for You
48 33 09 01 Brooke Fraser - Kings and Queens
49 19 06 19 Leitbur - Counterpart
50 30 06 30 Susanne Sundfør - Fade Away

Dziękujemy:
Iamamiwhoami - Chasing Kites
Welcome Back Sailors - Best Friend
Kitten - Doubt
Aaron - Strong
Twin Graves - Love You to Death
Chrissie Hynde - Dark Sunglasses

Tuesday, February 3, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #62 (17. 10. 2014)


aktualności
Dzień dużego sukcesu kilku singli. Podwójną platyną pokryło się All of Me Johna Legenda (maksymalna pozycja 2, od lutego do dziś ballada spędziła dokładnie rok w brytyjskim Top 75), a platyną wiosenny numer 1: Summer Calvina Harrisa i letni - Rude Magic! Szybko złoty status uzyskał pierwszy przebój z nowej płyty Taylor Swift: Shake It Off oraz płyta gwiazdorskich duetów Barbry Streisand Partners. Złoto wydawało się też czymś naturalnym w przypadku francusko-izraelsko-niemieckiego hitu Lilly Wood & The Prick Prayer in C (Robin Schulz remix) - nie spodziewałem się ponad 3 miesięcy czekania na platynę. Srebrne single z tego tygodnia to m.in. kolaboracja na szczycie: Bang Bang Jessie J, Ariany Grande i Nicki Minaj, kolejny klubowy przebój, tym razem niemiecko-australijski: My Head Is a Jungle Wankelmuta i Emmy Louise (5 pozycja latem 2014), Superheroes The Script (3 lokata na progu jesieni, piąty singiel Irlandczyków z nagrodą BPI), XO Beyoncé (22 na początku 2014 - trzynasty singiel Bey z brytyjskim certyfikatem plus jeden featuring). Ledwo skończyła się wyśmienita passa Budapest, od srebra do wielkich sukcesów wystartował kolejny singiel George'a Ezry - Blame It on Me.

17 X czwarty (choć chronologicznie trzeci) singiel The Vamps stał się srebrnym. Last Night (2 pozycja wiosną 2014) dołączył do Can We Dance (2 jesienią 2013), Wild Heart (3 zimą 2014) i Somebody to You (4 latem). Ciekawe, jak długo będzie musiał czekać późniejszy cover Simon & Garfunkel...

zaszłości

Koncerty w Hammersmith Apollo odpowiadają za powrót Greatest Hits The Cure (33 w 2001) do UK Top 75, dzięki czemu ta składanka jako podwójna platyna stała się najlepiej sprzedającym się dziełem sławnej gotyckiej grupy (wersja wideo wcześniej pokryła się złotem). Co ciekawe, ich druga platyna - Boys Don't Cry z 1980 przebywała jedynie krótko w notowaniach 3 lata później, a zwyżkę sprzedaży zanotowała dopiero w 1991. Ich jedyny płytowy numer jeden - Wish (wiosna 1992), Disintegration (3 wiosną 1989), czy Standing on a Beach - The Singles (4 wiosną 1986) pokryły się tylko złotem. Zespół Roberta Smitha odebrał siedem certyfikatów w tym kolorze oraz pięć srebrnych, m.in. za ostatnie autorskie dzieło - The Cure (8 w 2004). Kapela cztery razy gościła w singlowym Top 10, najwyżej z Lullaby (5 wiosną 1989), nieco niżej dotarło kultowe Friday, I'm in Love (6 w 1992).

Nawet kłopoty z prawem nie przeszkodziły Chrisowi Brownowi w osiągnięciu wielu sukcesów, także na Wyspach. Największym singlowym jest na razie platyna za Beautiful People ze znanym w Polce skądinąd Bennym Benassim (4 pozycja wiosną 2011). Złoty status zdobyły: Yeah 3x (6 w 2011), Don't Wake Me Up (2 latem 2012) i całkiem niedawno Loyal z Lil' Waynem i Tygą (10 w 2014). Srebrnym na razie zadowalają się: With You (8 w 2008), Forever (4 wczesnym latem 2008), Next to You z Justinem Bieberem (14 w 2011), Turn Up the Music (jedyny solowy numer jeden wiosną 2012) i ostatni nabytek do kolekcji - solowy debiut Run It! z Juelzem Santaną (2 zimą 2006). Do tego trzeba dodać dwa złote i jeden srebrny featuring. Pewnie niedługo będzie okazja fetować certyfikat dla kolejnego singlowego numeru 10 - New Flame.

Pisząc o Ericu Claptonie, wspominałem, że Brytyjczycy, podobnie jak inne nacje, lubili Laylę, jednak prawie cały splendor spadł na oryginalną wersję Derek & Dominos (7 w 1972 i 4 wiosną 1982), w której "Slowhand" próbował odnaleźć się po rozpadzie Blind Faith. Właśnie 17 X zyskała ona srebrny status (solowe akustyczne wykonanie dotarło w 1992 tylko do 45). Wraz ze zbliżaniem się nowej płyty, wzrosło zainteresowanie twórczością Foo Fighters, co na razie przełożyło się na srebrny singiel dla Everlong (18 w 1997), co było trzecim takim wyróżnieniem dla ekipu Dave'a Grohla. Trwa dość niespodziewany maraton singlowych "sreber" Kanye'go Westa. Tym razem padło na Clique (22 w 2012), kolejny owoc współpracy z Jayem Z (i Big Seanem).

rozmaitości:
- srebrna płyta dla składanki Kisstory 2014: The Best Old Skool z lipca (nostalgia 2000)

suplement
Zgodnie z obietnicą, przedstawiam podsumowania certyfikatów pozostałych wykonawców, którzy pojawili się w pierwszym i drugim notowaniu Topu Retro RT Listy (obecnie Elektroenergia), a nie zaprezentowałem ich wcześniej przy innych okazjach.

Animotion - w Wlk. Brytanii zespół jednego przeboju: Obsession (5 wiosną 1985, bez certyfikatu)

Bros - jeżeli wierzyć archiwum BPI protoboysband miał przedziwną historię certyfikatów. Debiutancki album Push (2 miejsce wiosną 1988, 54 tyg. w top 75) cztery razy pokrył się platyną, następny - The Time (4 jesienią 1989) - złotem, za to nie udało się zdobyć żadnej nagrody dwóm największym przebojom tria - dość mizoginistycznemu I Owe You Nothing (dwa tygodnie na szczycie wczesnym latem 1988) i When Will I Be Famous? (2 na koniec 1987)! Srebrem pokryły się zaś ich trzy inne single: Drop The Boy (2 wiosną 1988), Cat Among the Pigeons/Silent Night (2 przed świętami 1988) i Too Much (2 latem 1989). Pomyłka w rodzaju pominięcia Especially for You

The Cars - Podobnie jak w Polsce, największym sukcesem był złoty singiel Drive (4 miejsce latem 1985, wcześniej 4 jesienią 1984), przebojem była też My Best Friend's Girl (3 jesienią 1978). Albumy sprzedawały się znacznie gorzej niż w USA, jednak trzy stały się złote: The Cars (29 w 1978), Heartbeat City (25 w 1984) i The Cars' Greatest Hits (27 w 1985).

Duran Duran należeli do czołowych ulubieńców młodej brytyjskiej publiczności w pierwszej połowie lat 80., co zaowocowało czterema platynowymi albumami z rzędu: Duran Duran (3 lokata latem 1981, 118 tyg. w top 75), Rio (2 wiosną 1982, 109 tyg. w top 75), Seven and the Ragged Tiger (szczyt na koniec 1983, 47 tyg. w top 75) i nagraną na żywo Areną (6 w 1984), a także potrójnie platynową składanką Greatest (4 jesienią 1998, 50 tyg. w top 75), razem z którą wyemitowano platynowe wideo i również platynową Decade (5 jesienią 1989). Wraz z decymacją oryginalnego składu zainteresowanie nową muzyką zespołu spadło. Zdążył z siebie wykrzesać jeszcze trzy złote płyty: Notorious (16 w 1986), tzw. The Wedding Album (4 zimą 1993) i Astronaut (3 jesienią 2004) oraz dwie srebrne: Big Thing (15 w 1988) i Liberty (8 w 1990). Klasyczne płyty wydały z siebie złoty singiel Is There Something I Should Know? (dwa tygodnie na szczycie wiosną 1983) oraz srebrne: Hungry Like the Wolf (5 wiosną 1982), Save a Prayer (2 latem 1982), Rio (9 w 1982), Union of the Snake (3 jesienią 1983), The Reflex (miesiąc na szczycie wiosną 1984), Wild Boys (2 jesienią 1984) i bondowskie A View to a Kill (2 wiosną 1985). Na certyfikat czeka pięć innych singli z brytyjskiego top 10, z których najwyżej dotarły Girls on Film (5 latem 1981), choć bardziej kibicuję Ordinary World i - choć to niezbyt realne - New Moon on Monday.

Icehouse - pięć singli i jeden album w Top 75, największy sukces: Hey Little Girl (17 w 1983)

The Human League - Platynowy singiel Don't You Want Me (5 tygodni na prowadzeniu na przełomie 1981 i 1982) stał się prawdziwym symbolem nurtu New Romantic. Wcześniej srebrem pokryły się Love Action (I Believe in Love) (3 pozycja latem 1981) i Open Your Heart (6 w 1981), później - Mirror Man (2 jesienią 1982) i (Keep Feeling) Fascination (2 wiosną 1983). Certyfikatu nie otrzymały trzy inne single z pierwszej dziesiątki, w tym amerykański numer 1 Human (8 w 1986). Z płyt oczywiście najlepiej sprzedało się podwójnie platynowe Dare (miesiąc na prowadzeniu jesienią 1981, 72 tyg. w top 75) oraz Greatest Hits (3 jesienią 1988), a także platynowe Love and Dancing sygnowane przez The League Unlimited Orchestra (3 latem 1982, 52 tyg. w top 75). Travelogue (16 w 1980, 42 tyg. w top 75), Reproduction (34 w 1981), Hysteria (3 wiosną 1984), Crash (7 w 1986) i Octopus (6 w 1995) pokryły się złotem, a co najmniej jeden Best Of wydany w tym stuleciu (The Very Best Of, który dotarł do 24 miejsca w 2003?) - srebrem (wyszukiwarka BPI jest w tej kwestii dość niejasna).


New Order - Factory Records w latach 80. nie należało do BPI, dlatego legendarna milionowa sprzedaż singla Blue Monday (9 miejsce w 1983, 3 wiosną 1988 i 17 w 1995 w wersjach zremiksowanych, ogółem 54 tyg. w top 75) została odnotowana w kronikach towarzystwa jedynie jako srebrny singiel na podstawie sprzedaży po 1994 r. Wcześniej następcy Joy Division zgarnęli złoty singiel za nagrane z piłkarskimi reprezentantami Anglii World in Motion (dwa tygodnie na szczycie na początku lata 1990). Mieli jeszcze cztery single w pierwszej dziesiątce, w tym True Faith w 1987 i Regret w 1993 na czwartym miejscu. Z albumów platynowy, a chyba nawet podwójnie platynowy, ponieważ omyłkowo osobno uwzględniono wersję cyfrową, status uzyskało (the best of) NewOrder (4 w 1994), bezwzględnie platynowy: Substance (3 latem 1987), złoty: Technique (szczyt zimą 1989), Republic (numer jeden wiosną 1993), Get Ready (6 w 2001) i Singles (14 w 2005), a srebrny: BBC Radio 1 Live in Concert (33 w 1992) i Waiting for the Sirens' Call (5 wiosną 2005).

Soul Sister - bez sukcesów

Donna Summer - Jakkolwiek to dziwnie zabrzmi, wydaje się, że gwiazda disco była w Wlk. Brytanii artystką dość niszową, ponieważ jej albumy stosunkowo długo gościły na listach przebojów, ale nie osiągały na niej wysokich pozycji. Jej zdecydowanie największym przebojem na tym rynku był złot singiel I Feel Love (miesiąc na prowadzeniu latem 1977, powrót na 8 w 1995), ten sam status uzyskało też Love's Unkind (3 miejsce zimą 1977). Srebrem pokryły się: Deep Down Inside (Theme From The Deep, 5 latem 1977), MacArthur Park (5 jesienią 1978), Bad Girls (14 w 1979), duet z Barbrą Streisand No More Tears (Enough is Enough) (3 jesienią 1979) i wyprodukowane przez Stock-Aitken-Waterman This Time I Know It's for Real (3 zimą 1989). Tylko trzy single piosenkarki z brytyjskiego Top 10, w tym Love to Love You Baby (4 pozycja w karnawale 1976) nie mają certyfikatu. 11 jej albumów pokryło się złotem, 2 srebrem. Ze złotych płyt najwyżej dotarły I Remember Yesterday (3 lokata latem 1977), Greatest Hits (4 zimą 1978) i The Journey: The Very Best of (6 w 2004), ale jako ostatnio notowane na liście było już pośmiertnie Endless Summer: Donna Summer's Greatest Hits (37 w 1994).


W następnym odcinku: Jeżeli suplementowe spojrzenie na lata 80. wydaje się Wam zbyt brytyjskie, czekają na Was trzy gwiazdy tej dekady z Ameryki Północnej!

Monday, February 2, 2015

Felieton: Kupą, mości panowie!


Nie zapomniałem w tytule o paniach, ale nie chciałem poprawiać Sienkiewicza! Feministki mają prawo mieć do mnie pretensje, ponieważ chcę napisać o zjawisku, które obejmuje tak szerokie sfery muzyki pop, że kobiet nie da się z niego nijak wyłączyć. Mam na myśli rosnącą niewiarę w to, że twórczość jednego artysty jest w stanie zainteresować publikę na tyle, że wykupi milionowy nakład jego płyty (lub jej - ten feminizm chyba naprawdę mnie prześladuje...). A że ludzie nadal chcą nagrywać (i sprzedawać to, co nagrają) - pozostają różnego rodzaju składanki.