Saturday, November 14, 2015

Pożegnalna listopadowa playlista


 Postiljonen - muzyka, która smakuje jak pocałunek
 
Życie ma to do siebie, że jeżeli ma się więcej niż jedno hobby, zazwyczaj któreś z nich wygrywa, ponieważ kontynuacja wszystkich oznaczałaby nierealną konieczność rezygnacji z pracy zawodowej. W moim wypadku post wygrał z karnawałem, to znaczy tradycyjne medium z cyfrowym.

Monday, November 2, 2015

Tłumaczenia piosenek, cz. 2: The Clash i The Jam



The Clash – London Calling (London Calling, 1979)

O ile pamiętam, to tłumaczenie stanowiło część samozwańczego Tygodnia Wrażliwości Społecznej.

Sunday, October 25, 2015

Muzyczna autobiografia odc. 1


Wspomnienia...

To właśnie powinien być post numer jeden lub numer dwa na blogu, ale czy w takim układzie kogoś by to zainteresowało? Fanów muzycznej nostalgii po latach 90. pewnie tak.

Tłumaczenia piosenek: wstęp i część pierwsza


 Być może już kiedyś o tym pisałem, ale Pop Goes the Blog nie był pierwszy. Spośród muzycznych (bo były i efemerydy historyczne) pierwszy był blog "Gogle i gladiole" (na cześć elementów wizerunku scenicznego Morrisseya), w którym publikowałem tłumaczenia piosenek, a ściślej mówiąc - przeklejałem je z działu "Zasoby" forum.80s.pl.

Wednesday, October 14, 2015

Playlista: październik 2015


Ograniczanie się do nowości na prywatnej liście przy tworzeniu playlist byłoby niesprawiedliwe, ponieważ po skróceniu Elektroenergii do 40 piosenek sito jest bardzo restrykcyjne.

Monday, October 5, 2015

Playlista: sierpień-wrzesień 2015


Czasem zamiast silenia się na oryginalność najlepsze są najprostsze rozwiązania.

Friday, June 5, 2015

Statystyki: Albumy, które spędziły przynajmniej rok na brytyjskiej liście przebojów - stan na 31.05. 2015



Po kilku latach przygotowań brytyjska Official Charts Company wreszcie uporała się z digitalizacją swojej historii (przy okazji zamykając konkurencyjną stronę chartstats.co.uk). Czy oznacza to koniec mojej misji kronikarza najdłuższych staży płyt w tych zestawieniach?

Tuesday, May 5, 2015

Elektroenergia #171-172

Sexy Suicide

Notowanie 171 miało charakter przejściowy - byłem tak zabiegany w tym tygodniu, że zamiast szukać nowości skupiłem się na odsianiu "strefy spadku" (zastanawiam się nad powrotem jednej z tych piosenek do zestawienia, pewnie nie tej, która byście obstawiali...) Ogólnie rzecz biorąc, damskie wokale lepiej sobie radzą ze zmianą formuły, niż męskie.

Elektroenergia #169-170

Honne

27 kwietnia 2015 to kolejna historyczna data dla RT Listy/Elektroenergii.

Sunday, April 12, 2015

Elektroenergia #167-168


Great Good Fine OK

Jeszcze nigdy nie było tak dużej koncentracji artystów na mojej liście. Czasowa korelacja z Wielkanocą i związanym z tym robieniem rzeczy na zapas w pracy to kwestia przypadku. Kilku złapało po prostu bardzo dobrą formą.

Wednesday, April 8, 2015

Felieton: Frankie a sprawa rock'n'rolla

W listopadzie 2004 r. ukazał się piąty album irlandzkiej grupy Westlife pt. Allow Us To Be Frank. W pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy przebojów płytowych, której połowę stanowiły najczęściej mało kreatywnie nazwane "bestofy", ten tytuł rzucał się w oczy.

Wednesday, March 25, 2015

Elektroenergia # 165-166

Spector

Takiego notowania, jak 165 w historii Elektroenergii jeszcze nie było. Z czterech nowości (i tak o jedną za dużo, aby powróciła regulaminowa liczba 50 notowanych piosenek) 75% było utrzymanych w jednym stylu, a była to bardzo popularna od kilku lat hybryda folk-rocka i popu, którą na własny użytek nazywam "folkiem stadionowym".

Monday, March 16, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #65 (07. 11. 2014)

platynowa płyta od 24.10. 2014

aktualności
Tak jak się spodziewałem, premiera internetowego archiwum brytyjskiej listy przebojów pozbawiła mnie energii do tworzenia tego cyklu.

Friday, March 13, 2015

Elektroenergia #163-164

Jessie Ware

Wracam po dwutygodniowej przerwie spowodowanej koniecznością uporania się z największym wyzwaniem w dotychczasowej krótkiej karierze dziennikarskiej - moim pierwszym materiałem śledczym.

5 brytyjskich artystów, którzy w latach 80. osiągnęli większe sukcesy komercyjne w USA niż w ojczyźnie




O obecności wykonawców z Wielkiej Brytanii w notowaniach Billboardu można by napisać książkę.

Saturday, March 7, 2015

Ranking: Moje ulubione albumy 2014



Przystąpiłem do pisania tego posta z pewnym wstydem, ponieważ to chyba jeden z nielicznych płytowych rankingów 2014, które ukazały się dopiero na koniec lutego 2015. Są jednak trzy powody, dla których nie powinienem się tego wstydzić:

Saturday, February 21, 2015

Felieton: Tennessee zagłębiem...electro

Nashville to chyba najbardziej obok Seattle jednoznacznie kojarzące się Europejczykom z muzyką miasto Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Konkretnie z jednym jej gatunkiem - country.

Elektroenergia #162

Historyczne notowanie, ponieważ po raz pierwszy (w czwartej próbie) na szczycie pojawił się wykonawca z Azji. Za to na dole wyjątkowo przykra sytuacja, ponieważ dwa utwory po kilkutygodniowych bojach nie przebiły się nawet przez 40 miejsce.

Thursday, February 19, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #64 (31. 10. 2014)


nowości
Cykl o BPI ponownie staje się jak moje biuro (pozdrawiam fanki i fanów) - za sprawą złotego singla dla Eda Sheerana (dawno go nie było!) za wciąż zdobywające nowych fanów Thinking Out Loud.

Saturday, February 14, 2015

Elektroenergia #161 (07.02. 2015)

Digitalism

To było do przewidzenia, nawet gdyby tego dnia nie odbył się koncert na Torwarze. Mantrze o "zbyt oczywistych i szybko nudzących się utworach" skończyła się data przydatności do spożycia. Przetrwała siła przebojowości, którą najlepiej można odczuć w nagraniu, które ma zostać kolejnym singlem Jessie Ware (powstał już ekscentryczny teledysk). Jak nawrót oczarowania przełoży się na ranking albumów? Mam nadzieję, że okaże już niedługo, chociaż różne zajęcia wciąż nie pozwalają mi dokończyć rankingu. Ostatnie przymiarki zaowocowały pojawieniem się na liście wciąż pełnego werwy Billy'ego Idola i powrotem kanadyjskich gotów Cygnets, którzy w utworze numer 2 z płyty Isolation całkiem zgrabnie ukradli refren Ain't No Party Orson.

Z nowości The Wombats pojawili się nieco na siłę. Obawiam się, że jeden z moich ulubionych indie rockowych składów niedługo zagubi się wśród młodszych stażem naśladowców Two Door Cinema Club. Za to bardzo wpadł mi w ucho ostatni upubliczniony kawałek Spector, może dlatego, że brzmi jak Celestine zaaranżowana na modłę Grey Shirt and Tie. Vanbot na pewno miałaby wiele do powiedzenia na liście w 2011 (choć mniej niż rodaczka Robyn). Szwecję na Elektroenergii reprezentuje także ponownie Sameblod. "Krew ludzi północy" miała do tej pory potężnego pecha - Norwegian Summer zasługiwało na więcej niż ostatnia dziesiątka, a Suddenly na pierwszą, ale konkurencja miała jeszcze więcej atutów. Być może czysto elektroniczne brzmienie pomoże w poprawie bilansu.

W następnym notowaniu spodziewałbym się kilku "dużych" nazwisk muzyki pop i raczej będzie to płeć piękna :)

01 03 04 01 Digitalism - Second Chance
02 02 04 01 Years & Years - King
03 05 04 03 XES - Starfall

04 01 05 01 Night Panther - Desire
05 NE 01 05 Jessie Ware - Champagne Kisses
06 10 05 06 The Magic Dance - Starchild
07 14 05 07 One Night Only - Get Around to It
08 04 06 04 Lovestarrs - Tinsel (Christmas Song)
09 06 06 04 Tennis - I'm Callin'
10 07 08 07 The Domino State - This Is Grey

11 11 04 11 Bertie Blackman - War of One
12 16 05 12 Walk the Moon - Shut Up and Dance
13 08 07 01 Kodaline - Honest
14 09 06 06 Andy Burrows - See a Girl
15 18 04 15 Haerts - Giving Up
16 20 03 16 Biernaski feat. Novika - Don't Turn the TV Off
17 25 02 17 Charlie Wilson - Somebody Loves You
18 13 06 13 Daniel Wilson - If You Went Away
19 12 08 12 Flyte - Light Me Up
20 27 02 20 Prides - I Should Know You Better

21 NE 01 21 Cygnets - Juno
22 30 03 22 Mew - Satellites
23 31 05 23 Panda People - The Usual Place
24 34 04 24 Rebeka - Breath
25 32 03 25 Bryan Ferry - Loop de Li
26 33 05 26 Dornik - On My Mind
27 15 08 02 Edenfeld - Alive Like This
28 19 06 19 Portecho - Eye of the Storm
29 35 02 29 Let Em Riot - The Manual
30 17 08 04 Jessie Ware - Pieces

31 NE 01 31 Billy Idol - Save Me Now
32 28 06 28 Softengine - Yellow House
33 39 03 33 The Go!Team - The Scene Between
34 38 03 34 Fire Tiger - Green Light
35 37 03 37 Toro y Moi - Empty Nesters
36 36 04 36 Fair Weather Friends - Cardiac Stuff
37 NE 01 37 Sameblod - Flourish
38 21 08 14 Ariel Pink - Put Your Number in My Phone
39 43 02 39 Adam Lempel & the Heartbeats - Night Life
40 45 02 40 Yumi Zouma - Catastrophe

41 NE 01 41 Spector - All the Sad Young Men
42 22 09 05 Citizens! - Lighten Up
43 NE 01 43 The Wombats - Greek Tragedy
44 NE 01 44 Vanbot - Trooper

45 23 06 23 The Holidays - Tongue Talk
46 26 09 04 Lana Del Rey - I Can Fly
47 24 06 24 Rival Sons - Open My Eyes
48 29 08 07 Eternal Death - Cry
49 40 04 40 TeamMate - Until You Find Me
50 41 04 41 The Drums - I Can't Pretend

Dziękujemy:
TV on the Radio - Happy Idiot
Years & Years - Desire
Night Drive - Young Rivals
Gorgon City feat. Laura Welsh - Here for You
Brooke Fraser - Kings and Queens
Leitbur - Counterpart
Susanne Sundfør - Fade Away

Thursday, February 12, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #63 (24. 10. 2014)


aktualności
Booty, booty! 24 X na razie największy przebój Meghan Trainor All About that Bass miał już złoty status w Wlk. Brytanii. Srebrem pokrył się nieco złowieszczy klubowy hit, który dobrze przyjął się także w Polsce - Faded Zhu (3 miejsce latem, wydawało mi się, że to akronim, jest to jednak prawdziwe nazwisko amerykańskiego kompozytora chińskiego pochodzenia). Na chwilę powracamy do początku roku dzięki złotej płycie dla Bruce'a Springsteena za High Hopes (na szczycie w styczniu).

zaszłości
6-krotnie platynowe Sunny Side Up wyszło na pierwsze sprzedażowej klasyfikacji albumów Paolo Nutiniego (miesiąc na szczycie, 124 tyg. w top 75 od czerwca 2009), a Encore (2 tygodnie na prowadzeniu jesienią 2004) dzięki poczwórnej platynie samodzielnie objęło 5 pozycję w takim rankingu dotyczącym Eminema. A Hard Day's Night (21 tygodni na szczycie w 1964, 45 tyg. w top 75) stało się szesnastym platynowym albumem The Beatles (przypominam, że w przypadku krążków sprzed 1973 BPI uwzględnia jedynie sprzedaż po 1994).

Bryan Adams to przede wszystkim rekordzista pod względem najdłuższego nieprzerwanego pobytu na pierwszym miejscu brytyjskiej listy singli z podwójnie platynowym (Everything I Do) I Do It for You z filmu Robin Hood - Książę złodziei (16 tygodni na szczycie od czerwca 1991). Platynowy status uzyskał jeszcze duet z Melanie C When You're Gone (3 miejsce na koniec 1998), złoty - Please Forgive Me (2 jesienią 1993) i od 24 X Summer of '69, mimo ledwo 42 lokaty w 1985 (w 2012 utwór powrócił na listę, ale nie przebił tej pozycji). Srebrem pokryły się kolejne filmowe przeboje: All for Love (tercet z Rodem Stewartem i Stingiem, 2 zimą 1994) i Have You Ever Really Loved a Woman? (4 wiosną 1995) oraz featuring u Chicane. Spośród 6 niescertyfikowanych utworów z top 10 najwyżej dotarł ostatni, też filmowy - Here I Am (5 latem 2002).

Spośród albumów największą popularnością cieszyły się potrójnie platynowe Reckless (7 w 1985, 116 tyg. w top 75), Waking Up the Neighbors (szczyt jesienią 1991, 54 tyg. w top 75) i The Best of Me (12 w 1999, 43 tyg. w top 75) oraz podwójnie platynowe So Far So Good (prowadzenie jesienią 1993 (prowadzenie 55 tyg. w top 75) i 18 Til I Die (numer jeden latem 1996, 40 tyg. w top 75). Nieźle poradziły sobie także platynowe Unplugged (19 w 1997) i Anthology (30 w 2005). Statystyki uzupełniają trzy złote (m.in. Room Service - 4 jesienią 2004) i cztery srebrne płyty (m.in. Spirit: Stallion of the Cimarron - 8 w 2002, 11 - 6 w 2008). Kanadyjski "soft rocker" może się też pochwalic trzema złotymi wideo (najnowsze - Live At Slane Castle)

Indie rockowa grupa The Courteeners w tym roku zaliczyła swoją najwyższą pozycję na brytyjskiej liście przebojów (3 latem z Concrete Love), jednak podobnie jak wszystkie swoje poprzedniczki produkcja szybko zniknęła z pola widzenia. Na razie manchesterczykom pozostaje cieszyć się z dwóch złotych płyt: za St. Jude (4 wiosną 2008) i Falcon (6 w 2010).

Wydawcy kolekcji "budget price" wpadli w 2010 na zabawny pomysł i wydali kompilację The Very Best of Chicago & Foreigner. Grupy wyrosły z zupełnie innych korzeni, jednak według Brytyjczyków prezentują na tyle podobny styl, że skończyło się srebrną płytą. W przypadku Chicago w kronikach wyróżnia się złoty singiel If You Leave Me Now (3 tygodnie na prowadzeniu jesienią 1976), srebrnym było Hard to Say I'm Sorry (4 latem 1982). Z płyt The Heart Of Chicago (6 w 1989) zdobyło nawet platynowy status, Chicago 17 (24 w 1984), The Heart Of Chicago - 1967-1997 (21 w 1999) i Chicago Story: The Complete Greatest Hits (11 w 2002) - złoty, a Chicago X (21 w 1976) - srebrny. Gdyby certyfikaty pojawiły się kilka lat wcześniej, weterani jazz rocka mogliby mieć ich więcej (2 single i 2 płyty w top 10 w latach 1969-70).

Foreigner miał na Wyspach tylko jeden certyfikowany przebój, za to solidny: złoty I Want to Know What Love Is (3 tygodnie "rządów" na koniec 1984). Z płyt najlepiej poradziła sobie platynowa Agent Provocateur (również 3 tygodnie na szczycie w tym czasie) oraz złote 4 (5 latem 1981, 62 tyg. w top 75) i The Very Best ... and Beyond (19 w 1992). Całości dopełniają srebrne: Records (58 w 1982), Inside Information (64 w 1987) i The Definitive (33 w 2005).

suplement
Podsumowanie jeszcze nie wymienianych w tym cyklu wykonawców, którzy debiutowali w moim Topie Retro w 3 i 4 notowaniu.

The Alarm - Być może to kwestia walijskiego pochodzenia, jednak zespół nie był w stanie przebić pewnej bariery. Pięć płyt z lat 1984-1990 pokryło się srebrem, najwyżej w notowaniach dotarło Declaration (6 w 1984)

Marc Almond - mimo bardzo płodnej solowej kariery tylko złoty singiel Something's Gotten Hold of My Heart (miesiąc na szczycie na początku 1989) i srebrna płyta The Stars We Are (41 w 1988).

Danger Danger - trzy single w top 75, najwyżej: Monkey Business (42 w 1992)

Double You - Please Don't Go (41 w 1992), bez szans na lepszy wynik, ponieważ konkurencje coverów KC & The Sunshine Band wygrali KWS

Erasure - potrójnie platynowa płyta Pop! The First 20 Hits (dwa tygodnie na prowadzeniu jesienią 1992), podwójne platyny za The Innocents (szczyt wiosną 1988, 78 tyg. w top 75) i Wild! (dwa tygodnie jesienią 1989, 48 tyg. w top 75), platyna za Circus (6 w 1987, 107 tyg. w top 75), Chorus (szczyt jesienią 1991) i Hits! The Very Best of Erasure (15 w 2003). Poza tym już tylko złota płyta dla I Say I Say I Say (szczyt wiosną 1994) i singiel za epkę Abba-esque EP (pięć tygodni na szczycie latem 1992) i srebrny singiel dla Sometimes (2 jesienią 1986). Ogółem Andy Bell i Vince Clarke byli w singlowym Top 10 aż 16 razy, na 2 miejscu jeszcze z Crackers International EP na koniec 1988. Co ciekawe, ich pierwszy singiel Oh L'Amour trafił do top 75 dopiero w 2003, co stanowi najlepszy komentarz na temat siły fanów duetu.

Grace - siedem singli w top 75, największy przebój to oczywiście Not Over Yet (6 w 1995), bez certyfikatów

The Icicle Works - najwyżej z 7 utworów w top 75: Love Is a Wonderful Colour (15 w 1983)

London Boys - platynowa płyta The Twelve Commandments of Dance (2 latem 1989), srebrne single Requiem (4 wiosną 1989) i London Nights (2 latem 1989), przeczuwam, że gdyby nawet nie doszło do tragicznego wypadku, lista sukcesów nie byłaby dłuższa

The Lotus Eaters - największy sukces: 15 miejsce singla The First Picture of You w 1983

The Mission - złote płyty Little Children (2 wiosną 1988) i Carved in Sand (7 w 1990), srebrna God's Own Medicine (14 w 1986)

Orange Juice - największy sukces: 8 miejsce singla Rip It Up w 1983, ogółem 9 singli w top 75,  bez certyfikatów

Poison - złote płyty Open Up and Say... Ahh! (18 w 1988) i Flesh and Blood (3 latem 1990), srebrna Look What the Cat Dragged In z 1986 (nie notowana)

The Psychedelic Furs - srebrna płyta Midnight to Midnight (12 w 1987), najwyżej z singli - Pretty in Pink (18 w 1986)

The Sisters of Mercy - złote płyty: First and Last and Always (14 w 1985), Floodland (9 w 1987) i A Slight Case of Overbombing: Greatest Hits Volume One (14 w 1993), srebrne Vision Thing (11 w 1990) i Some Girls Wander by Mistake (5 wiosną 1992), singlowe przeboje Temple of Love z izraelską wokalistką Ofrą Haza (3 wiosną 1992) i This Corrosion (7 w 1987)

The Smashing Pumpkins - platynowa płyta Mellon Collie and the Infinite Sadness (4 jesienią 1995), złote Siamese Dream (4 latem 1993), Adore (5 późną wiosną 1998) i Rotten Apples - The Greatest Hits (28 w 2001) oraz Greatest Hits Video Collection (1991-2000) z 2001, srebrne płyty Gish z 1992 (nie notowana) i Machina/The Machines of God (7 w 2000), największy przebój singlowy - Tonight Tonight (7 w 1996)

Kuriozum jest absolutny brak sukcesów manchesterskiej grupy The Outfield mimo podwójnie platynowej i złotej płyty w USA...


W następnym odcinku: kilka gwiazd z "klubu poczwórnej platyny". Jedna z nich była niedawno w Polsce z koncertem, jedna w celach biznesowych...

Sunday, February 8, 2015

Elektroenergia #160 (31. 01. 2015)


Czołówka bez zmian, bo uważam, że jest wyśmienita. Zresztą na początku roku zazwyczaj liderzy RT Listy są bardzo wyraźni (Arcade High-Passion Pit-The Presets w 2013, Fire Tiger-Neon Neon-Prefab Sprout w 2014). Dało się przewidzieć wysokie awanse "ejtisowych" nowości z poprzednich tygodni (łatwo się domyśleć, że dla Lovestarrs to była ostatnia szansa na top five). Wreszcie udało mi się ograniczyć liczbę piosenek do przepisowych 50.

Z braku czasu miałem duże problemy z dopięciem piątki nowości, dlatego ostatecznie padło na starszy utwór grupy Prides, który wypatrzyłem na liście Grześka (fazzera). Ich najnowsza propozycja Higher Love również ma szansę się kiedyś pojawić. Długo zastanawiałem się nad wrzuceniem Dead Air Chvrches ze ścieżki dźwiękowej do Kosogłosu, jednak uznałem, że nie jest to aż tak interesująca wariacja na temat ich stylu. Pozostałe utwory, co mnie cieszy, są bardzo świeże. Nowa płyta znanego młodszej widowni ze współpracy ze Snoop Doggiem i Kanyem Westem byłego wokalisty funkowej grupy The Gap Band Charliego Wilsona to jeden z pierwszych udanych krążków w 2015. W zasadzie w całości składa się on z takich pogodnych ód do miłości. Nowozelandzki duet Yumi Zouma (koledzy Kamp! z wytwórni) był niedawno obecny na liście z utworem Alene. Let Em Riot to kolejny na liście wykonawca ze stajni kanału NewRetroWave - side project grupy Moderns, którą także nie dawno gościłem. Adam Lempel z amerykańskiego Baltimore (chociaż z racji pochodzenia powinienem go chyba klasyfikować jako Holendra) najbardziej mi przypadł do gustu ze styczniowej playlisty BIRP! (Montgomery i Sleater-Kinney nieco zabrakło, żeby pójść w jego ślady).

01 02 04 01 Night Panther - Desire
02 01 03 01 Years & Years - King
03 03 03 03 Digitalism - Second Chance
04 07 05 04 Lovestarrs - Tinsel (Christmas Song)

05 16 03 05 XES - Starfall
06 04 05 04 Tennis - I'm Callin'

07 12 07 07 The Domino State - This Is Grey
08 05 06 01 Kodaline - Honest
09 06 05 06 Andy Burrows - See a Girl

10 15 04 10 The Magic Dance - Starchild

11 18 03 11 Bertie Blackman - War of One
12 20 07 12 Flyte - Light Me Up
13 13 05 13 Daniel Wilson - If You Went Away
14 23 04 14 One Night Only - Get Around to It
15 08 07 02 Edenfeld - Alive Like This
16 27 04 16 Walk the Moon - Shut Up and Dance
17 09 07 04 Jessie Ware - Pieces
18 24 03 18 Haerts - Giving Up
19 22 05 19 Portecho - Eye of the Storm
20 25 02 20 Biernaski feat. Novika - Don't Turn the TV Off

21 14 07 14 Ariel Pink - Put Your Number in My Phone
22 10 08 05 Citizens! - Lighten Up
23 28 05 23 The Holidays - Tongue Talk
24 29 05 24 Rival Sons - Open My Eyes
25 NE 01 25 Charlie Wilson - Somebody Loves You
26 17 08 04 Lana Del Rey - I Can Fly
27 NE 01 27 Prides - I Should Know You Better
28 32 05 28 Softengine - Yellow House
29 11 07 07 Eternal Death - Cry
30 34 02 30 Mew - Satellites

31 35 04 31 Panda People - The Usual Place
32 37 02 32 Bryan Ferry - Loop de Li
33 36 04 33 Dornik - On My Mind
34 40 03 34 Rebeka - Breath
35 NE 01 35 Let Em Riot - The Manual
36 39 03 36 Fair Weather Friends - Cardiac Stuff
37 41 02 37 Toro y Moi - Empty Nesters
38 45 02 38 Fire Tiger - Green Light
39 47 02 39 The Go!Team - The Scene Between
40 44 03 40 TeamMate - Until You Find Me

41 44 03 41 The Drums - I Can't Pretend
42 21 08 03 TV on the Radio - Happy Idiot
43 NE 01 43 Adam Lempel & the Heartbeats - Night Life
44 31 08 11 Years & Years - Desire
45 NE 01 45 Yumi Zouma - Catastrophe
46 26 11 01 Night Drive - Young Rivals
47 38 08 15 Gorgon City feat. Laura Welsh - Here for You
48 33 09 01 Brooke Fraser - Kings and Queens
49 19 06 19 Leitbur - Counterpart
50 30 06 30 Susanne Sundfør - Fade Away

Dziękujemy:
Iamamiwhoami - Chasing Kites
Welcome Back Sailors - Best Friend
Kitten - Doubt
Aaron - Strong
Twin Graves - Love You to Death
Chrissie Hynde - Dark Sunglasses

Tuesday, February 3, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #62 (17. 10. 2014)


aktualności
Dzień dużego sukcesu kilku singli. Podwójną platyną pokryło się All of Me Johna Legenda (maksymalna pozycja 2, od lutego do dziś ballada spędziła dokładnie rok w brytyjskim Top 75), a platyną wiosenny numer 1: Summer Calvina Harrisa i letni - Rude Magic! Szybko złoty status uzyskał pierwszy przebój z nowej płyty Taylor Swift: Shake It Off oraz płyta gwiazdorskich duetów Barbry Streisand Partners. Złoto wydawało się też czymś naturalnym w przypadku francusko-izraelsko-niemieckiego hitu Lilly Wood & The Prick Prayer in C (Robin Schulz remix) - nie spodziewałem się ponad 3 miesięcy czekania na platynę. Srebrne single z tego tygodnia to m.in. kolaboracja na szczycie: Bang Bang Jessie J, Ariany Grande i Nicki Minaj, kolejny klubowy przebój, tym razem niemiecko-australijski: My Head Is a Jungle Wankelmuta i Emmy Louise (5 pozycja latem 2014), Superheroes The Script (3 lokata na progu jesieni, piąty singiel Irlandczyków z nagrodą BPI), XO Beyoncé (22 na początku 2014 - trzynasty singiel Bey z brytyjskim certyfikatem plus jeden featuring). Ledwo skończyła się wyśmienita passa Budapest, od srebra do wielkich sukcesów wystartował kolejny singiel George'a Ezry - Blame It on Me.

17 X czwarty (choć chronologicznie trzeci) singiel The Vamps stał się srebrnym. Last Night (2 pozycja wiosną 2014) dołączył do Can We Dance (2 jesienią 2013), Wild Heart (3 zimą 2014) i Somebody to You (4 latem). Ciekawe, jak długo będzie musiał czekać późniejszy cover Simon & Garfunkel...

zaszłości

Koncerty w Hammersmith Apollo odpowiadają za powrót Greatest Hits The Cure (33 w 2001) do UK Top 75, dzięki czemu ta składanka jako podwójna platyna stała się najlepiej sprzedającym się dziełem sławnej gotyckiej grupy (wersja wideo wcześniej pokryła się złotem). Co ciekawe, ich druga platyna - Boys Don't Cry z 1980 przebywała jedynie krótko w notowaniach 3 lata później, a zwyżkę sprzedaży zanotowała dopiero w 1991. Ich jedyny płytowy numer jeden - Wish (wiosna 1992), Disintegration (3 wiosną 1989), czy Standing on a Beach - The Singles (4 wiosną 1986) pokryły się tylko złotem. Zespół Roberta Smitha odebrał siedem certyfikatów w tym kolorze oraz pięć srebrnych, m.in. za ostatnie autorskie dzieło - The Cure (8 w 2004). Kapela cztery razy gościła w singlowym Top 10, najwyżej z Lullaby (5 wiosną 1989), nieco niżej dotarło kultowe Friday, I'm in Love (6 w 1992).

Nawet kłopoty z prawem nie przeszkodziły Chrisowi Brownowi w osiągnięciu wielu sukcesów, także na Wyspach. Największym singlowym jest na razie platyna za Beautiful People ze znanym w Polce skądinąd Bennym Benassim (4 pozycja wiosną 2011). Złoty status zdobyły: Yeah 3x (6 w 2011), Don't Wake Me Up (2 latem 2012) i całkiem niedawno Loyal z Lil' Waynem i Tygą (10 w 2014). Srebrnym na razie zadowalają się: With You (8 w 2008), Forever (4 wczesnym latem 2008), Next to You z Justinem Bieberem (14 w 2011), Turn Up the Music (jedyny solowy numer jeden wiosną 2012) i ostatni nabytek do kolekcji - solowy debiut Run It! z Juelzem Santaną (2 zimą 2006). Do tego trzeba dodać dwa złote i jeden srebrny featuring. Pewnie niedługo będzie okazja fetować certyfikat dla kolejnego singlowego numeru 10 - New Flame.

Pisząc o Ericu Claptonie, wspominałem, że Brytyjczycy, podobnie jak inne nacje, lubili Laylę, jednak prawie cały splendor spadł na oryginalną wersję Derek & Dominos (7 w 1972 i 4 wiosną 1982), w której "Slowhand" próbował odnaleźć się po rozpadzie Blind Faith. Właśnie 17 X zyskała ona srebrny status (solowe akustyczne wykonanie dotarło w 1992 tylko do 45). Wraz ze zbliżaniem się nowej płyty, wzrosło zainteresowanie twórczością Foo Fighters, co na razie przełożyło się na srebrny singiel dla Everlong (18 w 1997), co było trzecim takim wyróżnieniem dla ekipu Dave'a Grohla. Trwa dość niespodziewany maraton singlowych "sreber" Kanye'go Westa. Tym razem padło na Clique (22 w 2012), kolejny owoc współpracy z Jayem Z (i Big Seanem).

rozmaitości:
- srebrna płyta dla składanki Kisstory 2014: The Best Old Skool z lipca (nostalgia 2000)

suplement
Zgodnie z obietnicą, przedstawiam podsumowania certyfikatów pozostałych wykonawców, którzy pojawili się w pierwszym i drugim notowaniu Topu Retro RT Listy (obecnie Elektroenergia), a nie zaprezentowałem ich wcześniej przy innych okazjach.

Animotion - w Wlk. Brytanii zespół jednego przeboju: Obsession (5 wiosną 1985, bez certyfikatu)

Bros - jeżeli wierzyć archiwum BPI protoboysband miał przedziwną historię certyfikatów. Debiutancki album Push (2 miejsce wiosną 1988, 54 tyg. w top 75) cztery razy pokrył się platyną, następny - The Time (4 jesienią 1989) - złotem, za to nie udało się zdobyć żadnej nagrody dwóm największym przebojom tria - dość mizoginistycznemu I Owe You Nothing (dwa tygodnie na szczycie wczesnym latem 1988) i When Will I Be Famous? (2 na koniec 1987)! Srebrem pokryły się zaś ich trzy inne single: Drop The Boy (2 wiosną 1988), Cat Among the Pigeons/Silent Night (2 przed świętami 1988) i Too Much (2 latem 1989). Pomyłka w rodzaju pominięcia Especially for You

The Cars - Podobnie jak w Polsce, największym sukcesem był złoty singiel Drive (4 miejsce latem 1985, wcześniej 4 jesienią 1984), przebojem była też My Best Friend's Girl (3 jesienią 1978). Albumy sprzedawały się znacznie gorzej niż w USA, jednak trzy stały się złote: The Cars (29 w 1978), Heartbeat City (25 w 1984) i The Cars' Greatest Hits (27 w 1985).

Duran Duran należeli do czołowych ulubieńców młodej brytyjskiej publiczności w pierwszej połowie lat 80., co zaowocowało czterema platynowymi albumami z rzędu: Duran Duran (3 lokata latem 1981, 118 tyg. w top 75), Rio (2 wiosną 1982, 109 tyg. w top 75), Seven and the Ragged Tiger (szczyt na koniec 1983, 47 tyg. w top 75) i nagraną na żywo Areną (6 w 1984), a także potrójnie platynową składanką Greatest (4 jesienią 1998, 50 tyg. w top 75), razem z którą wyemitowano platynowe wideo i również platynową Decade (5 jesienią 1989). Wraz z decymacją oryginalnego składu zainteresowanie nową muzyką zespołu spadło. Zdążył z siebie wykrzesać jeszcze trzy złote płyty: Notorious (16 w 1986), tzw. The Wedding Album (4 zimą 1993) i Astronaut (3 jesienią 2004) oraz dwie srebrne: Big Thing (15 w 1988) i Liberty (8 w 1990). Klasyczne płyty wydały z siebie złoty singiel Is There Something I Should Know? (dwa tygodnie na szczycie wiosną 1983) oraz srebrne: Hungry Like the Wolf (5 wiosną 1982), Save a Prayer (2 latem 1982), Rio (9 w 1982), Union of the Snake (3 jesienią 1983), The Reflex (miesiąc na szczycie wiosną 1984), Wild Boys (2 jesienią 1984) i bondowskie A View to a Kill (2 wiosną 1985). Na certyfikat czeka pięć innych singli z brytyjskiego top 10, z których najwyżej dotarły Girls on Film (5 latem 1981), choć bardziej kibicuję Ordinary World i - choć to niezbyt realne - New Moon on Monday.

Icehouse - pięć singli i jeden album w Top 75, największy sukces: Hey Little Girl (17 w 1983)

The Human League - Platynowy singiel Don't You Want Me (5 tygodni na prowadzeniu na przełomie 1981 i 1982) stał się prawdziwym symbolem nurtu New Romantic. Wcześniej srebrem pokryły się Love Action (I Believe in Love) (3 pozycja latem 1981) i Open Your Heart (6 w 1981), później - Mirror Man (2 jesienią 1982) i (Keep Feeling) Fascination (2 wiosną 1983). Certyfikatu nie otrzymały trzy inne single z pierwszej dziesiątki, w tym amerykański numer 1 Human (8 w 1986). Z płyt oczywiście najlepiej sprzedało się podwójnie platynowe Dare (miesiąc na prowadzeniu jesienią 1981, 72 tyg. w top 75) oraz Greatest Hits (3 jesienią 1988), a także platynowe Love and Dancing sygnowane przez The League Unlimited Orchestra (3 latem 1982, 52 tyg. w top 75). Travelogue (16 w 1980, 42 tyg. w top 75), Reproduction (34 w 1981), Hysteria (3 wiosną 1984), Crash (7 w 1986) i Octopus (6 w 1995) pokryły się złotem, a co najmniej jeden Best Of wydany w tym stuleciu (The Very Best Of, który dotarł do 24 miejsca w 2003?) - srebrem (wyszukiwarka BPI jest w tej kwestii dość niejasna).


New Order - Factory Records w latach 80. nie należało do BPI, dlatego legendarna milionowa sprzedaż singla Blue Monday (9 miejsce w 1983, 3 wiosną 1988 i 17 w 1995 w wersjach zremiksowanych, ogółem 54 tyg. w top 75) została odnotowana w kronikach towarzystwa jedynie jako srebrny singiel na podstawie sprzedaży po 1994 r. Wcześniej następcy Joy Division zgarnęli złoty singiel za nagrane z piłkarskimi reprezentantami Anglii World in Motion (dwa tygodnie na szczycie na początku lata 1990). Mieli jeszcze cztery single w pierwszej dziesiątce, w tym True Faith w 1987 i Regret w 1993 na czwartym miejscu. Z albumów platynowy, a chyba nawet podwójnie platynowy, ponieważ omyłkowo osobno uwzględniono wersję cyfrową, status uzyskało (the best of) NewOrder (4 w 1994), bezwzględnie platynowy: Substance (3 latem 1987), złoty: Technique (szczyt zimą 1989), Republic (numer jeden wiosną 1993), Get Ready (6 w 2001) i Singles (14 w 2005), a srebrny: BBC Radio 1 Live in Concert (33 w 1992) i Waiting for the Sirens' Call (5 wiosną 2005).

Soul Sister - bez sukcesów

Donna Summer - Jakkolwiek to dziwnie zabrzmi, wydaje się, że gwiazda disco była w Wlk. Brytanii artystką dość niszową, ponieważ jej albumy stosunkowo długo gościły na listach przebojów, ale nie osiągały na niej wysokich pozycji. Jej zdecydowanie największym przebojem na tym rynku był złot singiel I Feel Love (miesiąc na prowadzeniu latem 1977, powrót na 8 w 1995), ten sam status uzyskało też Love's Unkind (3 miejsce zimą 1977). Srebrem pokryły się: Deep Down Inside (Theme From The Deep, 5 latem 1977), MacArthur Park (5 jesienią 1978), Bad Girls (14 w 1979), duet z Barbrą Streisand No More Tears (Enough is Enough) (3 jesienią 1979) i wyprodukowane przez Stock-Aitken-Waterman This Time I Know It's for Real (3 zimą 1989). Tylko trzy single piosenkarki z brytyjskiego Top 10, w tym Love to Love You Baby (4 pozycja w karnawale 1976) nie mają certyfikatu. 11 jej albumów pokryło się złotem, 2 srebrem. Ze złotych płyt najwyżej dotarły I Remember Yesterday (3 lokata latem 1977), Greatest Hits (4 zimą 1978) i The Journey: The Very Best of (6 w 2004), ale jako ostatnio notowane na liście było już pośmiertnie Endless Summer: Donna Summer's Greatest Hits (37 w 1994).


W następnym odcinku: Jeżeli suplementowe spojrzenie na lata 80. wydaje się Wam zbyt brytyjskie, czekają na Was trzy gwiazdy tej dekady z Ameryki Północnej!

Monday, February 2, 2015

Felieton: Kupą, mości panowie!


Nie zapomniałem w tytule o paniach, ale nie chciałem poprawiać Sienkiewicza! Feministki mają prawo mieć do mnie pretensje, ponieważ chcę napisać o zjawisku, które obejmuje tak szerokie sfery muzyki pop, że kobiet nie da się z niego nijak wyłączyć. Mam na myśli rosnącą niewiarę w to, że twórczość jednego artysty jest w stanie zainteresować publikę na tyle, że wykupi milionowy nakład jego płyty (lub jej - ten feminizm chyba naprawdę mnie prześladuje...). A że ludzie nadal chcą nagrywać (i sprzedawać to, co nagrają) - pozostają różnego rodzaju składanki.

Thursday, January 29, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #61 (10. 10. 2014)


aktualności
Kolejny tydzień - kolejna bohaterka, która do dziś utrzymuje się na listach przebojów, konkretnie Meghan Trainor i jej na razie "srebrna" oda do opływowych kształtów (dopiero w tym tygodniu zauważyłem, że w tytule jest jakby jedna zbędna spółgłoska..) All About that Bass. Swój pierwszy (i podejrzewam, że nie ostatni) platynowy singiel zgarnął Georga Ezra - oczywiście chodzi o Budapest (3 miejsce latem, na razie 34 tyg. w top 75, co ciekawe dwa...pod koniec 2013). Jak zanosiło się już od dawna, złotem pokryła się płyta Liquid Spirit amerykańskiego wokalisty jazzowego Gregory'ego Portera (38 tyg. w top 75 od września 2013, doszła do 12 miejsca). Bonfire Heart (4 jesienią 2013) trzeba już chyba oficjalnie nazywać drugim największym przebojem Jamesa Blunta, ponieważ jako jedyne oprócz You're Beautiful ma (co najmniej) złoty status. Powoli listę singlowych sukcesów w Wlk. Brytanii (do pięciu) poszerzają OneRepublic. Kolejne srebro to mimo swej zabawnej nerwowości lubiane także przeze mnie Love Runs Out (też 3 lokata latem).

zaszłości
Kolejna multiplatyna skoczyła w rankingu wszech czasów. Po raz siódmy tego zaszczytu dostąpił American Idiot Green Day (2 tygodnie na prowadzeniu jesienią 2004, 108 tyg. w top 75), który na głowie bije znacznie popularniejsze w ich ojczyźnie, a tu potrójnie platynowe Dookie (13 miejsce w 1994, 61 tyg. w top 75) i podwójnie platynowe International Superhits (15 w 2001, 40 tyg. w top 75), któremu towarzyszyło platynowe DVD International Supervideos. Platyną pokryły się także Insomniac (8 w 1995), Nimrod (11 w 1997), Bullet in a Bible (6 w 2005) i 21st Century Breakdown (szczyt wiosną 2009). Liderzy kalifornijskiego pop-punku zdobyli także za Atlantykiem cztery złote (ostatnia Uno! z dośc niefortunnej trylogii z 2012 - 2 pozycja jesienią) i dwie srebrne płyty.

Po raz pierwszy w 2014 na liście nagród BPI pojawili się bohaterowie jednego ze skandali roku - U2, a powodem był dopiero drugi (ale zdradzę, że nie ostatni) złoty singiel za Beautiful Day (numer jeden jesienią 2000).

rozmaitości
- podwójnie platynowa płyta dla składanki Now That's What I Call Music! 88 z lipca (szczegóły w odc. 50)
- srebrna płyta dla składanki Fifty Country Greats z października 2012 (z punktu widzenia laika tracklista wygląda solidnie, wbrew stereotypom część tych kawałków była mniejszymi lub większymi hitami na Wyspach)

suplement
Podsumowania certyfikatów niektórych wykonawców, którzy pojawili się w pierwszym notowaniu Topu Retro RT Listy (obecnie Elektroenergia). Kariery innych zostały już przedstawione lub w ramach kształtowania suspensu :) poczekają do następnego odcinka.

ABC - srebrne single The Look of Love (4 miejsce wiosną 1982) i Poison Arrow (6 w 1982), platynowa płyta Lexicon of Love (miesiąc na prowadzeniu latem 1982, 50 tyg. w top 75), złote: Beauty Stab (12 w 1983), Alphabet City (7 w 1987) i Absolutely (7 w 1990)

A Flock of Seagulls - brytyjski zespół, ale dużo (choć chwilowo) popularniejszy w Stanach, srebrna imienna płyta (32 w 1982, ale aż 44 tyg. w top 75) i srebrny singiel Wishing (If I had a Photograph of You) (10 w 1982)

Danny Wilson - singiel Mary's Prayer za drugim podejściem wiosną 1988 doszedł do 3 miejsca, ale do srebra nie dociągnął

Go West - srebrny singiel za We Close Our Eyes (5 miejsce zimą 1985), podwójna platyna za album Go West/Bangs and Crashes (8 w 1985, 83 tyg. w top 75), złoto za Indian Summer (13 w 1992) i Aces and Kings: The Best of Go West (5 jesienią 1993).

Kon Kan - klasyczny one hit wonder: srebrny singiel I Beg Your Pardon (5 na przedwiośniu 1989) i nic poza tym

Living in a Box - złote płyty: imienna (25 w 1987) i Gatecrashing (21 w 1989), srebrny singiel Room in Your Heart (5 jesienią 1989, na tym samym miejscu wiosną 1987 znalazło się Living in a Box)

Mark Morrison - platynowy singiel Return of the Mack (dwa tygodnie na szczycie wiosną 1996), złota płyta pod tym samym tytułem (4 miejsce kilka tygodni później), srebrny singiel Horny (5 na koniec 1996) i mimo łatki gwiazdy jednego przeboju aż 5 singli w brytyjskim top 10

Jimmy Nail - z telewizyjnej roli wyłoniła się pokaźna kariera muzyczna: złoty singiel Ain't No Doubt (trzy tygodnie na szczycie latem 1992), srebrne Love Don't Live Here Anymore (3 wiosną 1985) i Crocodile Shoes (4 jesienią 1994), potrójnie platynowa płyta pod tym samym tytułem (2 zimą 1994), platynowe Big River (8 w 1995) i Crocodile Shoes II (10 w 1996), złote Growing Up in Public (2 latem 1992) i The Nail File: The Best of Jimmy Nail (8 w 1997)

Sparks - sukcesy tylko w zamierzchłych latach 70: złota płyta Kimono My House (4 późną wiosną 1974), srebrna Propaganda (9 w 1974), srebrny singiel This Town Ain't Big Enough for Both of Us (2 wiosną 1974), w tym samym roku do 7 doszło Amateur Hour

Prefab Sprout - cztery złote płyty: Steve McQueen (21 w 1985), From Langley Park to Memphis (5 wiosną 1988), Jordan: The Comeback (7 w 1990) i A Life of Surprises: The Best of Prefab Sprout (3 laterm 1992), srebrna Protest Songs (18 w 1989), zdecydowanie największy singlowy sukces - King of Rock'n'Roll (7 w 1988)

Jermaine Stewart - srebrny singiel za We Don't Have to Take Our Clothes Off (2 miejsce latem 1986), do pierwszej dziesiątki dwa lata później doszło jeszcze Say It Again 

Then Jerico - płyta The Big Area - 4 na przedwiośniu 1989, singiel - 13 pozycja na początku tego roku, bez certyfikatów

When In Rome - The Promise na 58 w 1989

Big Noise, Bruce Roberts, Cetu Javu, Real Life (niestety...) - nic w top 75


platynowy singiel od 1 VIII 2014

W następnym odcinku m.in. jeszcze w moich czasach licealnych superpopularny w Polsce rockowy zespół, który uparcie nie chce nagrać nowej płyty oraz przebój znany milionom przede wszystkim w wersji akustycznej.

Wednesday, January 28, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #60 (03. 10. 2014)

platynowy singiel od 18 VII 2014

aktualności
Jak ten czas leci... Trudno powiedzieć, jak długo jeszcze przetrwa ten cykl, ponieważ planuję niedługo zająć się kilkoma zabierającymi sporo czasu pozablogowymi projektami, jednak w tej chwili czuję dużą satysfakcję, że w postach pojawia się coraz więcej wydawnictw, które wciąż figurują na listach przebojów. 3 X srebrny status uzyskały kolejny przebój duetu Sigma - Changing z samą Palomą Faith na wokalu oraz "enty" hit Calvina Harrisa Blame, tym razem wspomaganego przez Johna Newmana. Mimo, że Bad z Showtekiem i Vassy nie należy do jego największych osiągnięć (22 miejsce wiosną), z singlowego srebra cieszył się także rywal Szkota David Guetta. Drugiego srebra z przedostatniej płyty doczekała się Jessie J (It's My Party - 3 jesienią 2013), a złota - jedni z listowych pionierów deep house'owego szału Klangkarussell (Sonnentanz (Sun Don't Shine) z Willem Heardem - również 3 lokata latem 2013). Zgodnie z przewidywaniami, srebrne płyty odebrali: niezniszczalna Barbra Streisand za zbiór duetów Partners i The Script za No Sound Without Silence.

zaszłości
Zdążyliśmy już zauważyć, że 2014 obfitował w singlowe certyfikaty dla Chase & Status. Tym razem nadeszła pora pogratulować im (i Liamowi Baileyowi) złota za Blind Faith (5 zimą 2011). To pierwszy taki sukces tego duetu, ale jak się niebawem okazało - nie ostatni. The Edge of Glory (6 pozycja wiosną 2011, 36 tyg. w top 75) odebrano w Polsce jako "jeszcze jeden singiel Lady Gagi" tymczasem w Wlk. Brytanii okazał się on sporym przebojem i zasłużył jako szósty przebój tej piosenkarki (a drugi z albumu Born This Way) na platynę. Po raz pierwszy w kronikach BPI pojawia się wciąż ciepło wspominany przez wielu girlsband Destiny's Child, któremu 3 IX przyznano srebrny singiel za Jumpin' Jumpin' (5 lokata latem 2000). Kolejny raz w tym roku mamy do czynienia z nieodżałowaną Amy Winehouse - pretekstem srebrny singiel za You Know I'm No Good (18 w 2007). Na wliczeniu streamingu do statystyk skorzystał (niestety pośmiertnie) legendarny Johnny Cash. Ring of Fire w jego wykonaniu nigdy nie zagościł na brytyjskiej liście przebojów (udało się to wersjom The Animals i Duane'a Eddy'ego), jednak zasłużył na status srebrnego singla (wcześniej udało się to tylko coverowi Hurt).

Jedyny zespół, który otrzymał 3 X złotą płytę to niemiecka retrocoverowa grupa Baseballs, wyróżniona za debiutancki album Strike! (4 wiosną 2010). Mimo, że James Vincent McMorrow dopiero w 2014 na dobre zagościł w muzycznym krajobrazie dzięki płycie Post Tropical, w październiku odebrał srebrny certyfikat za wcześniejsze Early in the Morning (68 w 2011), co oczywiście w erze dekoniunktury samo w sobie jest dużym sukcesem.

Legendarny Stevie Wonder trafił do tego postu dzięki złotemu singlowi, którym został utwór Superstition (11 w 1973) z najlepszego okresu jego twórczości. Wcześniej na ten sam szczebel wspiął się duet z Paulem McCartneyem Ebony and Ivory (trzy tygodnie na szczycie wiosną 1982), a platyną pokryło się I Just Called to Say I Love You (aż 6 tygodni na prowadzeniu latem 1984). Wśród jego srebrnych singli także można znaleźć kilka klasyków: I Wish (5 w 1976), Sir Duke (2 wiosną 1977), Masterblaster (Jammin') (2 jesienią 1980), Lately (3 wiosną 1981), Happy Birthday (2 latem 1981) i Part-Time Lover (3 jesienią 1985).

Niewidomy wokalista i wirtuoz harmonijki ustnej nigdy nie miał płytowego numeru jeden w UK, za to aż cztery jego krążki przebywały na tamtejszej liście ponad rok. Najlepiej sprzedała się potrójnie platynowa The Definitive Collection (11 w 2002, 55 tyg. w top 75), w dalszej kolejności platynowe Hotter Than July (2 jesienią 1980, 55 tyg. w top 75), ścieżka dźwiękowa do Kobiety w czerwieni (2 jesienią 1984) i Song Review: A Greatest Hits Collection (19 w 1996). Spośród 9 złotych płyt (zdobył jeszcze 2 srebrne, w tym za swój ostatni CD z autorskimi utworami A Time 2 Love z 2005) warto wymienić Talking Book (16 w 1973, 48 tyg. w top 75), Innervisions (8 w 1973, 55 tyg. w top 75) i Songs in the Key of Life (2 jesienią 1976, 55 tyg. w top 75).

Niektórzy mają za złe liderowi Bloc Party Kele, że rozdrabnia się na elektroniczne nagrania solowe. Być może jest w tym trochę racji, ponieważ ostatni album tej formacji Four (3 późnym latem 2012) błyskawicznie zniknął z brytyjskiej czołówki. Jak na ironię, pierwszy scertyfikowany singiel grupy to mocno taneczny i bardzo przeze mnie lubiany Flux (8 w 2007). Wcześniej wyżej zaszły So Here We Are/Positive Tension (5 zimą 2005) i The Prayer (4 zimą 2007). Zespół cieszył się jeszcze z platyny za Silent Alarm (3 miejsce zimą 2005) i A Weekend in the City (2 zimą 2007) oraz złota za Intimacy (8 w 2008).

Znana z subtelnych manipulacji swoją nazwą wyrosła z emo popu grupa Panic! At the Disco nie zamierza schodzić ze sceny, jednak wydaje się, że na Wyspach osiągnęła już apogeum popularności. Jak często bywa, był nim platynowy debiut A Fever You Can't Sweat Out (17 w 2006, ale prawie pół roku w top 75). Kolejny album Pretty. Odd (2 lokata wiosną 2008) pokrył się złotem, dwa kolejne (mimo, że ostatni załapał się nawet do top 10) dopiero czekają na certyfikat. 3 IX Amerykanie po raz pierwszy poznali smak singlowej nagrody BPI - srebra za I Write Sins Not Tragedies (25 w 2006). Czyżby niedługo srebro za Nine in the Afternoon (13 w 2008 i również 10 tygodni na liście)?

Brytyjska ścieżka kariery zwyciężczyni American Idol w 2007 Jordin Sparks jest na razie bardzo symetryczna. Jej imienny debiutancki krążek (17 w 2008) pokrył się złotem, podobnie jak promujący go duet z Chrisem Brownem No Air (3 miejsce wiosną 2008). 3 X srebrny status uzyskał album Battlefield (11 w 2009), podobnie jak wcześniej singiel o tym samym tytule (także 11 w 2009!) Trudno powiedzieć, czy coś przełamie ten schemat, ponieważ ostatnio piosenkarka pojawia się jedynie na soundtrackach, a innych większych przebojów nie zanotowała (podbijające Poplistę Tatoo dotarło jedynie do 24 pozycji).

rozmaitości
- srebrna płyta dla składanki Keep Calm and Chillout z września 2014, bardzo przewidywalna tracklista, więc sukces komercyjny jest zrozumiały...


W następnym odcinku: zespół i płyta nie dla idiotów oraz niefortunni innowatorzy marketingu.

Tuesday, January 27, 2015

Elektroenergia #159 (24. 01. 2015)

Years & Years
Tydzień sprzyjał grom słownym w stylu newsów "Billboardu". Królują Years & Years, Desire zaliczyło skok pantery, a Digitalism dostał drugą szansę (chociaż znacznie bardziej ten zwrot pasuje do aktualnej sytuacji Flyte). Największy awans zaliczyli Lovestarrs, bo czas świątecznych przebojów już definitywnie mija. Trochę szkoda spadków Welcome Back Sailors i Kitten, ale mieli mocną konkurencję. I liczną - znowu nie obyło się bez jednej podwójnej pozycji.

Kilku dość znanych wykonawców nie zawiodło nowymi piosenkami. Duńczycy z Mew pozostają swojemu monumentalnie psychodelicznemu brzmieniu, Toro y Moi również wyjątkowo (jak na niego, oczywiście) rockowo pokłonił się późnym lat 60. Z dużą werwą po czterech latach przerwy wracają nominowali przed dekadą do Mercury Prize The Go!Team. Wreszcie na listę przebił się jak zwykle wysmakowany i dekadencki Bryan Ferry (polecam cały album!) Trudno mi sobie przypomnieć, czy gościłem już kiedyś na liście gwiazdę pierwszej połowy lat 70., ale na pewno był to odosobniony przypadek. O istnieniu Fire Tiger, którzy przecież dostarczyli jeden z największych hitów listy w 2014 r., podobnie jak o One Night Only zupełnie zapomniałem, na szczęście zespół nie zapomniał jak się dobrze gra. Niestety, poza założeniem konta na Vevo jego kariera nie posunęła się do przodu. Nie mogłem się także powstrzymać przed włączeniem do zestawu elektronicznego polskiego utworu z 2013, który po swojej premierze jakoś nie zapadł mi w pamięć. W ten sposób doczekaliśmy się debiutu na liście tak zasłużonej dla polskiej muzyki alternatywnej Noviki.

01 02 02 01 Years & Years - King
02 11 03 02 Night Panther - Desire

03 12 02 03 Digitalism - Second Chance

04 06 04 04 Tennis - I'm Callin'
05 01 05 01 Kodaline - Honest
06 10 04 06 Andy Burrows - See a Girl
07 18 04 07 Lovestarrs - Tinsel (Christmas Song)
08 03 06 02 Edenfeld - Alive Like This
09 04 06 04 Jessie Ware - Pieces
10 05 07 05 Citizens! - Lighten Up

11 07 06 07 Eternal Death - Cry
12 17 06 12 The Domino State - This Is Grey
13 16 04 13 Daniel Wilson - If You Went Away
14 19 06 14 Ariel Pink - Put Your Number in My Phone
15 20 03 15 The Magic Dance - Starchild
16 21 02 16 XES - Starfall
17 08 07 04 Lana Del Rey - I Can Fly
18 25 02 18 Bertie Blackman - War of One
19 23 05 19 Leitbur - Counterpart
20 28 06 17 Flyte - Light Me Up

21 09 07 03 TV on the Radio - Happy Idiot
22 27 04 22 Portecho - Eye of the Storm
23 29 03 23 One Night Only - Get Around to It
24 31 02 24 Haerts - Giving Up
25 NE 01 25 Biernaski feat. Novika - Don't Turn the TV Off
26 13 10 01 Night Drive - Young Rivals
27 37 03 37 Walk the Moon - Shut Up and Dance
28 36 04 28 The Holidays - Tongue Talk
29 33 04 29 Rival Sons - Open My Eyes
30 34 05 30 Susanne Sundfør - Fade Away

31 14 07 11 Years & Years - Desire
32 35 04 32 Softengine - Yellow House
33 15 08 01 Brooke Fraser - Kings and Queens
34 NE 01 34 Mew - Satellites
35 39 03 39 Panda People - The Usual Place
36 43 03 36 Dornik - On My Mind
37 NE 01 37 Bryan Ferry - Loop de Li
38 26 07 15 Gorgon City feat. Laura Welsh - Here for You
39 44 02 39 Fair Weather Friends - Cardiac Stuff
40 46 02 40 Rebeka - Breath

41 NE 01 41 Toro y Moi - Empty Nesters
42 22 10 04 Iamamiwhoami - Chasing Kites
43 38 09 15 Welcome Back Sailors - Best Friend
44 47 02 44 TeamMate - Until You Find Me
The Drums - I Can't Pretend
45 NE 01 45 Fire Tiger - Green Light
46 24 08 13 Kitten - Doubt
47 NE 01 47 The Go!Team - The Scene Between
48 30 05 30 Aaron - Strong
49 32 09 02 Twin Graves - Love You to Death
50 40 11 01 Chrissie Hynde - Dark Sunglasses

Dziękujemy:
Rumer - Dangerous
Tove Lo - Got Love
George Maple - Talk Talk
Swiss Lips - Wilderness
Catfish & the Bottlemen - Cocoon
Sin Cos Tan - Lifestyle
Lorde - Yellow Flicker Beat

Niedługo na blogu pojawi się kolejny felieton. Mavoy skarżył się też, że nie dotrzymałem obietnicy i nie było "więcej o X Muzie" :) Na podsumowanie płyt niestety nadal nie mam siły ani czasu... Dajcie mi jeszcze dwa tygodnie.

Tuesday, January 20, 2015

Wielka Brytania - złoto, srebro, platyna #59 (26. 09. 2014)


aktualności


Niesamowite - tydzień bez certyfikatu dla Eda Sheerana! Ci, którzy nie mogą się obyć bez graczy "wagi ciężkiej" mogą jednak cieszyć się wraz z Samem Smithem ze srebrnego singla za I'm Not the Only One (akurat słyszałem dziś w pizzerii). Po raz pierwszy od dłuższego czasu na liście nagrodzonych pojawia się także Taylor Swift, fascynacji której ostatnimi nagraniami nie bardzo rozumiem (tradycyjne europejskie kompleksy wobec potęgi amerykańskiego show-businessu?), a sporo grupa statystyków ubolewa, że rezygnacja ze streamingu pozbawiła ją brytyjskiego numeru jeden (ale skoro sama chciała?). Oczywiście 26 IX rozpoczęła dobrą passę od srebrnego singla za Shake It Off. Długie odliczanie do platyny za imienny płytowy debiut zakończyli manchesterczycy z The 1975 (numer jeden na początku jesieni 2013,  na razie 65 tyg. w top 75). Złoty status uzyskał przeżywający drugą młodość (powstał w 2012) singiel Nico & Vinz Am I Wrong.

Prawdopodobnie jest kwestią czasu, kiedy złotem pokryją się Black Widow Iggy Azalei i Rity Ory (4 pozycja latem) oraz letni numer 1 Lovers on the Sun Davida Guetty i Sama Martina (współpracownik Maroon 5, prawdopodobnie nie spokrewniony z Johnem Martinem, który śpiewał ze Swedish House Mafia). Utwór zdradza mocne wpływy swojego współproducenta Aviiciego i wydaje się znakiem czasu, że mimo niedawnej wszechpotęgi Guetty na światowąch listach na razie pozostaje przy srebrze.

W przypadku Rixton i ich lipcowego numeru jeden Me and My Broken Heart można już otwarcie mówić o efemerycznej karierze (a może tylko jej niefortunnym starcie?) Ich pierwszy srebrny singiel spotkał się z mocną krytyką za naśladowanie Roba Thomasa. Na razie kolekcjonowanie przebojów łatwiej idzie ich konkurentom z The Vamps, którzy tym razem zostali uhonorowani srebrnym singlem za Somebody to You (4 na początku lata). Kończąc temat szeroko pojętych boysbandów: szybko złotem pokrył się debiutancki album Stars zwycięzców brytyjskiego Mam Talent Collabro (numer jeden latem), jednak na razie ich obecność w annałach BPI się na tym zakończyła. 

zaszłości:

Kolejny przykład zasadności reguły "nothing succeeds like success". Nagrodzony BRIT Award Ben Howard otrzymał drugi w karierze srebrny singiel. Pierwszym było Only Love (9 w 2013 właśnie na fali Brits, wcześniej 37 w 2012), drugim bardzo nisko notowane Keep Your Head Up (46 w 2013/74 w 2011). W podobnych kategoriach można traktować trzeci już złoty singiel dla Mumford & Sons za widocznie masowo odsłuchiwane przy okazji odświeżania multiplatynowych albumów The Cave (32 w 2010). W kategorii odprysku popularności złotego albumu Lonely Are the Brave (2 zimą 2012) można również postrzegać srebrny singiel za I Need (18 w 2012) dla przymierzającego się właśnie do powrotu inspirującego się reggae soulowego piosenkarza Mavericka Sabre.

Daniel Bedingfield przez pewien czas dzięki platynowemu od 26 IX singlowi Gotta Get Thru This (aż 3 tygodnie na szczycie na koniec 2001) był twarzą UK garage. Hit dał tytuł pięciokrotnie platynowemu albumowi (2 lokata na liście, od września 2002 81 tyg. w top 75). Zawierał on pięć singli, które trafiły do brytyjskiego top 10, jednak jeszcze tylko ballada If You're Not the One (numer jeden na koniec 2002) uzyskała platynowy status (choć na szczyt dotarło jeszcze latem 2003 Never Gonna Leave Your Side). Daniel najwidoczniej przez te dwa lata znudził się swojej widowni, ponieważ jego kolejna płyta Second First Impression (8 w 2004) poprzestała na złotym statusie, a muzyk znalazł się w cieniu swojej uroczej siostry Natashy, o której karierze zresztą również ostatnio jest cicho...

Kanadyjski pop-punkowy zespół Sum 41 należał do najbardziej krytykowanych w podsumowaniach brytyjskiej listy przebojów sporządzanych przez Adama Czajkowskiego na potrzeby gdańskiego Radia Plus. Nie da się jednak ukryć, że lekkie amerykańskie rockowe granie miało spore powodzenie wśród młodych Wyspiarzy (o Thee Offspring niedługo napiszę, na Good Charlotte jeszcze nie trafiłem...). Świadczy o tym przede wszystkim platynowy status albumu All Killer No Filler (7 w 2001, 43 tyg. w top 75), lecz również dwa srebrne single: za In Too Deep (13 w 2001) i przyznany 26 IX za Fat Lip (8 w 2001). Grupa otrzymała jeszcze złotą płytę za Does This Look Infected? (39 w 2002) i srebrną za Half Hour of Power (10 miejsce na liście EP w 2001).

Ze starszych wydawnictw, status hymnu kibiców Liverpool FC tłumaczy "srebrnosinglowość" You'll Never Walk Alone (miesiąc na szczycie 1963). Wykonawca oryginału Gerry & The Pacemakers to pierwszy zespół, którego trzy pierwsze single w karierze trafiły na szczyt brytyjskiej listy przebojów (pozostałe to wydane wcześniej How Do You Do It? i I Like It). Co ciekawe, jako pierwszy to osiągnięcie powtórzył inny zespół z Liverpoolu, jednak nie byli to The Beatles, lecz Frankie Goes to Hollywood, których wokalista zresztą w celach charytatywnych zaśpiewał w duecie z Gerrym Marsdenem jeden z jego przebojów, ale o tym może napiszę przy jakiejś okazji na SoundUniverse, a na razie informuję, że formacja wybiła się tak wcześnie, że nie zaliczyła innych certyfikatów (album How Do You Like It? w 1963 dotarł do 2 miejsca). Więcej chronologicznego szczęścia mieli np. znacznie niżej notowani Nick Cave & the Bad Seeds, którzy 26 IX zdobyli swoją piątą złotą płytę - za The Boatman's Call (22 w 1997).

ciekawostki:

- srebrna płyta dla składanki Northern Soul: 20 Original Classics z lipca 2010 (jako laik w temacie nie podejmuję się oceny, na ile "północny" jest ten soul, jednak na pewno solidny)
- srebrna płyta dla składanki The House That Garage Built z lipca 2014, zabawny tytuł i dumne przesłanie! (jest Jessie W. w dwóch rolach!)


W następnym odcinku m.in. obiekt niewybrednych żartów o niewidomych oraz pierwszy kontakt cyklu z tragiczną diwą ostatnich lat.

Monday, January 19, 2015

Elektroenergia #158 (17.01. 2015)



Tydzień temu Desire goniło Desire, teraz Years & Years goni Years & Years. Brytyjska formacja na razie doskonali swoją receptę na hitu nie rozglądając się zanadto na boki, ale jak świetnie im to idzie. To kolejny w przeciągu ostatnich miesięcy utwór na liście z królem w tytule (The Pierces, Brooke Fraser). Świetnie w nowy rok weszli również lubiani przeze mnie od lat Niemcy z Digitalism, którzy chyba nigdy nie byli tak blisko electro nowej przygody. Elektroenergia nie byłaby sobą, gdyby nie pojawiło się jakieś kuriozum - tym razem jest to japoński (a przynajmniej działający w Tokio) projekt XES, który z powodzeniem odświeża... italo disco! (Inspiracja Samurai Michaela Cretu?) Wcześniej z Japonii miałem tylko chillwave tworzony zresztą przez emigranta z Mongolii pod szyldem Stuck in Summer. Zestaw świeżych nagrań uzupełnia nowa propozycja TeamMate, tym razem bliższa indie rocka.

Styczeń to na Pop Goes The Blog czas przygotowań do publikacji rankingu albumów. Jak widać, musiałem uciec się do oszustwa i stworzyć dwie podwójne pozycje, aby zmieścić wszystkie rezultaty powtórek. Obok wykonawców poniższych nowości (wreszcie wdarło się trochę polszczyzny), mogę zdradzić, że w ostatnich tygodniach znacznie wzrosły notowania The Afghan Whigs, Sohna i Wild Beasts (ale o ile? I czyje pozostają niezmiennie wysokie? Oto są pytania...) W końcu udało mi się też umieścić na liście Australijkę Bertie Blackman, która na co dzień wykonuje folk i retro pop, ale w poleconym przez Piotrka (konwickiego) nagraniu zbliżyła się do klimatów Chvrches.
01 01 04 01 Kodaline - Honest
02 NE 01 02 Years & Years - King

03 02 05 02 Edenfeld - Alive Like This
04 05 05 05 Jessie Ware - Pieces
05 07 06 05 Citizens! - Lighten Up
06 08 03 08 Tennis - I'm Callin'
07 12 05 07 Eternal Death - Cry
08 04 06 04 Lana Del Rey - I Can Fly
09 03 06 03 TV on the Radio - Happy Idiot
10 14 03 10 Andy Burrows - See a Girl

11 19 02 11 Night Panther - Desire
12 NE 01 12 Digitalism - Second Chance
13 06 09 01 Night Drive - Young Rivals
14 11 06 11 Years & Years - Desire
15 10 07 01 Brooke Fraser - Kings and Queens
16 22 03 16 Daniel Wilson - If You Went Away
17 23 05 17 The Domino State - This Is Grey
18 25 03 18 Lovestarrs - Tinsel (Christmas Song)
19 24 05 19 Ariel Pink - Put Your Number in My PHONE
20 28 02 20 The Magic Dance - Starchild

21 NE 01 21 XES - Starfall
22 09 09 04 Iamamiwhoami - Chasing Kites
23 26 04 23 Leitbur - Counterpart
24 13 07 13 Kitten - Doubt
25 NE 01 25 Bertie Blackman - War of One
26 15 06 15 Gorgon City feat. Laura Welsh - Here for You
27 32 03 27 Portecho - Eye of the Storm
28 17 05 17 Flyte - Light Me Up
29 35 02 29 One Night Only - Get Around to It
30 34 04 30 Aaron - Strong

31 NE 01 31 Haerts - Giving Up
32 16 08 02 Twin Graves - Love You to Death
33 36 03 33 Rival Sons - Open My Eyes
34 37 04 34 Susanne Sundfør - Fade Away
35 38 03 35 Softengine - Yellow House
36 40 03 36 The Holidays - Tongue Talk
37 41 02 37 Walk the Moon - Shut Up and Dance
38 21 08 15 Welcome Back Sailors - Best Friend
39 44 02 39 Panda People - The Usual Place
40 18 10 01 Chrissie Hynde - Dark Sunglasses

41 20 10 01 Rumer - Dangerous
42 27 07 09 Tove Lo - Got Love
43 46 02 43 Dornik - On My Mind+
44 NE 01 44 Fair Weather Friends - Cardiac Stuff
45 29 04 29 George Maple - Talk Talk
46 NE 01 46 Rebeka - Breath
47 NE 01 47 TeamMate - Until You Find Me
The Drums - I Can't Pretend

48 30 06 29 Swiss Lips - Wilderness
49 31 07 23 Catfish & the Bottlemen - Cocoon
50 33 08 04 Sin Cos Tan - Lifestyle
50 39 08 05 Lorde - Yellow Flicker Beat

Dziękujemy:
The Charlatans - So Oh
Blackbird Blackbird - More Beautiful
The And - Fade in Time
Olly Murs feat. Travie McCoy - Wrapped Up
Chvrches - Get Away
Man Without Country feat. White Sea - Laws of Motion
Natalia Nykiel - Wilk